Berichten weergeven met het label hoge noorden. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label hoge noorden. Alle berichten weergeven

maandag 22 augustus 2016

Winters IJsland

Heb je zin om er in de winter op uit te trekken, om een originele citytrip te maken, om eens iets anders-dan-anders te plannen? Heb je vrienden of kennissen die naar IJsland afgereisd zijn en er laaiend enthousiast over waren? Lees je wel eens blogs over het magische noorderlicht boven de besneeuwde landschappen van het hoge noorden? Vraag je je af of dit allemaal inderdaad wel zo geweldig is, want IJsland, dat klinkt in de plaatse koud, nat, ver en eenzaam? Of niet soms? 

Wat gaat er door je hoofd als je aan 'Winters IJsland' denkt? 
En belangrijker, hoeveel waarheid ligt er effectief in die veronderstellingen? 
4 stellingen! 

"In IJsland is het altijd donker!"
Je reist inderdaad naar het noorden, waar winternachten langer zijn. Dat is nochtans best leuk want om noorderlicht te zien, moet het buiten donker zijn! In de winter wordt de tijdspanne waarbinnen je noorderlicht kan zien veel groter. 

Bovendien is er in de wintermaanden wel degelijk daglicht in IJsland. Zelfs rondom de kerstperiode, wanneer de nachten het langste zijn, heb je voldoende daglicht om veel te bezoeken en te beleven. Op de donkerste dagen heb je daglicht van bij benadering 11 uur tot 16 uur. Laat het noorderlicht vervolgens maar komen! 



"In IJsland is het altijd koud!"
Dit eiland mag dan wel op de noordpoolcirkel liggen, IJsland heeft het voordeel van de warme golfstroom. In tegenstelling tot andere gebieden op dezelfde noorderbreedte in Scandinavië of Noord-Amerika, zakken de temperaturen in IJsland zelden tot ver onder het vriespunt. De gemiddelde temperaturen in hartje winter liggen tussen -2 en +3 graden Celsius. 

Zo'n 11% van IJsland is bedekt met gletsjers, wat originele ervaringen zoals gletsjerwandelen, een tochtje met een sneeuwscooter of een bezoek aan ijsgrotten mogelijk maakt. En niet te vergeten, je kan altijd weer opwarmen in een natuurlijke warmwaterrivier of hot tub! 



"In IJsland is het altijd winderig!"
Tja, aan uitwaaien is er gewoonlijk geen tekort in IJsland. Het is natuurlijk net voor de uitersten van de natuur dat je naar IJsland afreist, en dat geldt niet alleen voor kolkende geisers en mysterieuze vulkaankraters.  Heb je ooit al sneeuwvlokken horizontaal zien vallen? Met boeiende reisverhalen zal je sowieso thuiskomen! 



"IJsland is zo afgelegen!"
Is dat zo? In 3 uur en 15 minuten vliegen ben je er al! Dat maakt IJsland dichterbij dan Tenerife of Turkije! Er zijn verschillende keren per week rechtstreekse vluchten vanuit Brussel en Amsterdam. 
Daarnaast heb je er meer dan genoeg vertier. De IJslanders blijven in de winter gewoonlijk thuis, en zorgen voor een gevulde agenda met muziekfestivals zoals Iceland Airwaves in november en Sónar Reykjavik in februari. Daarnaast kan je in de winter zowat alle activiteiten ondernemen als in de zomer. Akkoord, je dient er een kledinglaagje extra voor aan te trekken, maar dat kan je onmogelijk tegen houden! 



Heb je  er graag advies bij? Dan klop je best aan bij een specialist in noorderlichtreizen. Voor winterreizen naar IJsland kan reisorganisatie Xplore the North je in één klap alle info bezorgen.  

dinsdag 9 augustus 2016

Thuiskomen op 67° Noord

Wat mag ik verwachten eens aangekomen in het Hoge Noorden? Met een hartelijke begroeting van Johan, de eigenaar van de Pinetree Lodge, tijdens het diner is het ijs meteen gebroken (het Zweedse gevoel voor humor - zeker dat van Johan - is stukken beter dan dit, wees gerust :-).

Met z’n vieren wonen ze hier buiten het seizoen in het kleine dorpje Särkimukka: Johan, zijn vrouw Sara en hun 2 kinderen. Reken daar nog de kennel met een 120-tal Alaskan husky’s bij en je kan dit nog steeds een idyllische plek ‘in the middle of nowhere’ noemen. Dat laatste mag ik vrij letterlijk nemen als Johan enthousiast vertelt dat er in een straal van 50 km rondom de lodge geen andere vorm van toerisme is! 

Ik voel me snel thuis in deze (speel)tuin van Eden en praat bij de haard nog even na met enkele andere gasten die ook deze lodge hebben gekozen voor hun Lapland verkenning. De volgende dag vertrek ik met een kleine groep op verkenningstocht met de sneeuwscooter. Onze gids Victor (die volgens mij als kind geen driewieler maar onmiddellijk een sneeuwscooter cadeau kreeg) begeleidt ons vlotjes langs gevarieerde en overweldigende landschappen. Het is februari en volop ‘tykky’-seizoen: de sneeuw ligt metersdik en blijft aan de bomen kleven wat voor bijzondere sculpturen zorgt in de Lapse taiga.

In het grote bevroren meer achter de lodge leer ik ijsvissen en in de keuken bakt de chef ‘s avonds - eigen vangst smaakt best - mijn versgevangen Arctic Char, wat vertaald als ‘ridderforel’ een stuk heldhaftiger klinkt. 

Een nieuwe dag en tijd om met mijn eigen hondenspan te ervaren waarom Johan, Sara en de ‘musher’-gidsen zo’n grote passie delen voor hun zelfgetrainde husky’s. Die wederzijdse liefde ondervind ik snel zelf, glijdend op een aangenaam tempo door het winterlandschap laat ik de laatste spanningen mijlenver achter me. Bij een authentieke, afgelegen trappershut halen we met de groep water op uit een bevroren meer, stoken we de houtsauna warm, koken we een stevige maaltijd voor ons én de husky’s en maken we het gezellig bij kaarslicht. Elektriciteit heb je hier niet nodig!

Maar het meest onbeschrijfelijke moment van heel de reis moest nog volgen. Tussen hoofdgerecht en koffie in de Pinetree Lodge laat de dienster weten dat het noorderlicht aan het opduiken is. Ik volg het voorbeeld van andere gasten, kleed me snel warm aan en hoop dat het schouwspel nog even doorgaat. Dit is het magische aan het noorderlicht, je kan het nooit volledig voorspellen maar eens het er is MOET je gewoon naar buiten.

Er bestaan vele, soms eeuwenoude volksverhalen om de dansende bewegingen van het noorderlicht te beschrijven in al haar gedaantes en schakeringen. Gapend naar die open hemel in het midden van de nacht voel ik mezelf héél klein en besef ik dat ik zonet iets wonderlijks heb meegemaakt.


Blij dat ik die koffie koud heb laten worden! 



donderdag 19 mei 2016

Ongerept Zweeds Lapland

Reis je naar Zweeds Lapland, dan beland je ver van de platgetreden paden, in alle rust en omringd door pure natuur. Hier kan je nog terecht voor een ver-weg-van-de-wereld gevoel. Zweeds Lapland is immers lang nog niet te toeristisch uitgebouwd, terwijl de lodges, hotels en chalets die je er kan vinden wél absoluut de moeite waard lonen.

In tegenstelling tot Fins Lapland, vind je hier nog accommodaties omringd door niets dan wildernis. Het is na landing van je vlucht weliswaar eventjes bollen om deze te bereiken, maar eenmaal aangekomen zijn husky’s en rendieren je enige buren. En wanneer die buren je op sleeptouw nemen om de omgeving te verkennen, kom je geen andere mens tegen. Heerlijk is dat!


Zo opent bijvoorbeeld volgende winter de Aurora Mountain Lodge haar deuren nabij het Zweedse dorpje Lannavaara, welke in een straal van 85 km rondom de lodge niets anders dan toendra en taiga heeft. Er is geen enkel ander hotel of lodge te bespeuren in de weidse omgeving. Je zal nooit andere toeristen tegenkomen, een dergelijk afgelegen lodge maakt immers haar eigen trails voor sneeuwscootertochten en huskyritjes. Geen voorgekauwde routes, platgetreden paden of filegolven. Wel puur avontuur in de laatste grote wildernis van Europa.


Als logische gevolg biedt deze onbevolkte streek op meer dan 68º noord dan ook uitstekende kansen op noorderlicht. Er is geen streepje strooilicht te bespeuren, het enige wat je moet doen is naar boven kijken om de mooiste lichtshow van Moeder Natuur te bewonderen. 


Kleinschalige lodges als de Aurora Mountain Lodge zijn vaak familiebedrijfjes. De huiselijke sfeer waait doorheen het hele gebouw. De hele dag door staan er huisgebakken koekjes klaar, verse koffie en warme thee. Doet deugd na enkele uren in de frisse buitenlucht doorgebracht te hebben op een sneeuwscooter of huskyslede! Probeer ook eens het typische Lapse bessensap, de lokale frisdrank bij uitstek. De Zweedse bossen bulken in de zomer van rode bessen, genoeg om een heel jaar lang lekker zoet sap van te voorzien. 
De lokale gidsen kennen de streek op hun duimpje en kunnen je er alle weetjes over vertellen, en de leukste trails uitkiezen. Ook wordt er vaak erg degelijke kledij voorzien om aan activiteiten deel te nemen. De Zweden ondervinden zelf elke winter het nut van kwalitatief materiaal, en dat aangename gevoel geven ze graag door aanhun gasten. Je bent ongetwijfeld op dag één al erg dankbaar voor de donsgevoerde jas, warme wanten en stevige winterboots die je ter beschikking krijgt!

Logeren doe je in comfortabele tweepersoonskamers met privésanitair, of ruime appartementen met 2 slaapkamers, badkamer en woonkamer met  houtkachel. Zo kan je ook als gezin of met een vriendengroepje gezellig samen zijn, in alle privacy en comfort. Niet verschieten als er geen televisie op je kamer is! Het familiegevoel komt hier weer aanzetten: samen een spel spelen, wegzakken in de sofa bij de haard met een goed boek, of een vlotte babbel aan de bar dat is het doel! 
Ook lekker eten hoort erbij. Zorgeloos genieten van een volpension formule, waarbij de Zweedse klassiekers het menu kleuren. Köttbular smaken hier nog beter dan bij de Ikea, en ook verse zalmforel en sappig rendiervlees moet je geproefd hebben. Bereid op grootmoeders wijze, dat is zeker! 


woensdag 11 mei 2016

Een week in de Pinetree Lodge


Hejhej!

Halverwege maart vertrok ik met grote nieuwsgierigheid richting Lapland via Xplore the North. Na een bezoek aan het prachtige ijshotel, werd ik opgehaald door een chauffeur van de Pinetree Lodge, waarna we –na andere Laplandtrippers op te pikken op de luchthaven van Kiruna- de rit inzetten richting onze eindbestemming: de Pinetree Lodge!

Een warm welkom, heerlijke maaltijd en –geloof het of niet!- al heel wat noorderlicht later, installeerde ik me in de husky lodge, die vlakbij de huskykennel gelegen is.


De volgende dagen waren gevuld met spannende activiteiten, zoals een sneeuwscootertocht, een huskytraining met ongelooflijk schattige puppy’s die naast de ervaren honden liepen, cross country skiën, ijsvissen en een interessante sneeuwschoenwandeling doorheen de ongerepte natuur van het witte Lapland…Prachtig!!





En toen kwam hét hoogtepunt van de reis: met een groepje avonturiers ons
eigen hondenspan besturen! Tijdens drie dagen trokken we de bergen in en genoten we van de adembenemende landschappen, de rust, de lieve, speelse honden waar je je onmiddellijk aan hecht, het spectaculaire noorderlicht, de zalig warme sauna, allerlei spelletjes en de leuke groepssfeer. 


Tijdens de breaks en na de dagtochten oefenden we onze survivalskills uit aan half ontdooide meertjes, rivieren en in onze wildernishutten. Echt eventjes helemaal weg van de wereld…Moe, maar heel voldaan kwamen we toe aan de kennel van de Pinetree Lodge en schoven we onze voeten onder tafel voor ons gezamenlijk diner, een waardige afsluiter van de fantastische driedaagse.

      

Onvermijdelijk (genoeg) kwam het einde eraan, ’t was een tiendaagse om nooit te vergeten! Vol wilde verhalen en met een -zeker voor herhaling vatbaar-gevoel keer ik terug; het motto van eigenaar Johan klopt voor de volle 100%: I definitely leave as a friend now!


woensdag 2 december 2015

Road trip in het hoge noorden

Met de wagen rijden in het noorden, in feite is het net hetzelfde als in West-Europa, maar dan met wat minder verkeer. Vele chauffeurs dromen ervan op de verkeersvrije wegen van het noorden te cruisen. Wegen in Scandinavië zijn immers vaak in goede staat en vrijwel leeg. Anderen stellen zich dan weer vragen bij de veiligheid van het rijden op een volledig met sneeuw en ijs bedekte rijweg. Tijd voor opheldering.

Eerst en vooral zijn wagens in het noorden steeds voorzien van spijkerbanden. Een spijkerband is een winterband die is voorzien van metalen spikes, en dankzij deze spikes is er meer grip op wegen met sneeuw en ijzel. Vanaf temperaturen onder 0°C, zijn spijkerbanden dan ook veel efficiënter dan gewone winterbanden. In Zweden, Finland en Noorwegen is het bij wet verplicht om met spijkerbanden te rijden bij sneeuw of ijzel op de weg. Dit gewoonlijk van half november tot half april. Eender waar je binnen deze periode een wagen gaat huren, zal deze dus over spijkerbanden beschikken. Je merkt weinig of geen technisch verschil in rijden met een wagen met spijkerbanden, tegenover winterbanden. Uiteraard wanneer je op sneeuw of ijs rijdt, merk je wel dat je vlot kan verder rijden, en je grip perfect behouden blijft. 

Files zijn een vrijwel onbekend fenomeen in Noord-Europa. Rondom de hoofdsteden kan er in de spits wel eens file ontstaan. Waarschijnlijk ga je hier meer klachten over horen van de lokale bevolking zelf dan door de toeristen, die zijn gewoonlijk wel wat erger gewoon. Een Scandinaviër beschouwt een vertraging van enkele minuten al als extreem druk verkeer. 
Wat couranter voorvalt dan file, is een noodzakelijke stop voor andere weggebruikers, zoals rendierenkuddes of een overstekende eland. Wees alert, een botsing met een eland is in vele gevallen fataal.
De rustige wegen hebben als voordeel dat je ten volle van de uitgestrekte natuur kan genieten. 

Belangrijk om weten is dat je altijd verplicht bent met je lichten aan te rijden. Wanneer iemand naar je toetert of met zijn lichten flikkert, wil dat waarschijnlijk zeggen dat je dit even vergeten bent. Al staat er stralende zon, je rijdt nog steeds met je autolichten aan.


Nog enkele aandachtspunten wanneer je de baan op gaat:

De gemiddelde toegestane snelheid is 50 km/u in stadscentra en bebouwde gebieden. Daarbuiten mag je gewoonlijk 80 km/u rijden in de wintermaanden.

Er wordt rechts gereden.

Het gebruik van de autogordel is verplicht, ook op de achterzetels.

Geef ALTIJD voorrang aan wie van rechts komt, tenzij het duidelijk anders aangegeven staat. Het concept van voorrangswegen komt veel minder vaak voor in Noord-Europa, zelfs wie van een klein zijweggetje aan je rechterkant komt, heeft gewoonlijk voorrang.

Elk voertuig is bij wet verplicht te stoppen bij een zebrapad, wanneer er een voetganger over wil. Ook wanneer er eender welk ander voertuig al gestopt is bij het zebrapad moet jij ook stoppen, ongeacht er een voetganger is of niet!

Het gebruik van een mobiele telefoon achter het stuur is strafbaar.

Wanneer je na je tankbeurt gaat betalen in het tankstation zelf, is het de gewoonte je wagen niet aan de pomp te laten staan, maar deze al een beetje verder aan de kant te parkeren.

Toeteren doe je om een botsing te voorkomen, of om een andere chauffeur te waarschuwen voor een gevaarlijke situatie. Al het andere gebruik van de toeter, bijvoorbeeld uit frustratie of om een bekende voorbijganger te groeten, is niet toegestaan en wordt ook ten zeerste afgekeurd.

Hou er extra aandacht bij wanneer temperaturen rond het vriespunt schommelen. Het dooien en vervolgens terug aanvriezen van ijs, is de gevaarlijkste periode. Matig je snelheid. 

In Finland zijn er voorlopig geen tolwegen. In Noorwegen daarentegen heeft men de nodige ervaring met het gebruik van tolwegen als financiële compensatie voor de bouw van bruggen, tunnels en wegen.

Wees aandachtig op ronde punten, bijvoorbeeld wanneer er twee rijvakken naast elkaar zijn, waarbij het rechtse vak gedwongen de rotonde moet verlaten. Wanneer de baanvakken en opschriften onder een laagje sneeuw liggen, wordt dit er niet eenvoudiger op.

Voetgangers op de openbare weg worden ten zeerste aangeraden reflectoren te dragen. 
Op niet-verlichte wegen of wegen zonder voetpad, is dit zelfs verplicht!

Een alcohol percentage van 0.05% in je bloed, wordt beschouwd als dronken rijden. Denk dus twee keer na voor je een pintje besteld alvorens achter het stuur te kruipen. Dit wordt regelmatig gecontroleerd door middel van wegblokkades en nuchterheidsacties.

Dit alles wetende, is rijden in het noorden best een haalbare kaart. In zowat alle belangrijkste steden en luchthavens zijn er verhuurkantoren. Het is aangewezen op voorhand te reserveren, en je dient sowieso over een krediet kaart te beschikken. Wagenhuur is niet goedkoop in het noorden, met tarieven van gemiddeld € 80 per dag. Wanneer je over een Europees of Zwitsers rijbewijs beschikt, mag je overal met de wagen rijden.

Laat je dus niet tegenhouden, en geniet volop van je road trip! 


dinsdag 3 november 2015

Rendierencultuur in Lapland

De kerstman kan niet zonder, van hun leer worden schoenen gemaakt, zelfs op de menukaart in een Laps restaurant verschijnen ze. Rendieren zijn onmogelijk weg te denken uit de Sámi-cultuur. Ze zijn niet alleen schattig, maar ook essentieel! 


Voor de inheemse Sámi-bevolking in Lapland waren de rendieren de hoeksteen van hun bestaan. De dieren zorgden voor transport, warmte, voedsel en kleding in het uitdagende arctische klimaat. Van hun gewei werden werktuigen gemaakt, van hun huiden kleding, hun vlees werd verorberd en van hun beenderen werd soep getrokken. De Sámi waren nomaden en trokken met hun rendierenkudde rond tussen de meest voedzame regio’s. Hun hele bestaan was onlosmakelijk met de dieren verbonden. 

Rendieren zelf zijn perfect aangepast aan het koude klimaat. Zo veranderen hun hoeven naargelang het seizoen, om zo goed mogelijke grip te hebben op de aarde of in de sneeuw. Ook bestaat hun huid uit niet één maar twee lagen wol. Meteen het goede voorbeeld hoe iedereen zich hoort aan te kleden in Lapland! 

Alhoewel rendierhoeden vandaag geen levensnoodzakelijke activiteit meer is, blijft het een belangrijk onderdeel van de cultuur, en een waardevolle traditie om te koesteren. Kennis over het rendieren hoeden wordt nog steeds mondeling van generatie tot generatie doorgegeven. De terminologie die wordt gebruikt is erg specifiek, aangezien de autochtone Sámi tientallen woorden hadden voor sneeuw en ijs en andere natuurfenomenen. 

Er zijn gemiddeld 80000 Sámi-inwoners in de noordelijke provincies van Zweden, Noorwegen, Finland en Rusland. Ongeveer 10% van hen leeft vandaag van rendieren hoeden. Het is een hard leven in de wintermaanden, maar wordt hoog ingeschat aangezien het beroep essentieel is om de traditie te behouden. In sommige regio’s wordt rendieren hoeden bij wet alleen maar toegestaan aan Sámi. 

Parkeerplaats voor rendieren
De unieke Sámi-cultuur kan je tegenwoordig leren kennen in de rendierenboerderijen in Lapland. Je leert de levensstijl van de rendierherders kennen alsook allerlei weetjes over de dieren. Je mag vlak bij de dieren komen en hen zelfs voeren. Soms kan je zelfs in een slede achter het rendier een sledetocht doorheen de bossen maken, Rudolf trekt je met plezier vooruit!  


De vegetariërs haken hier best af… Rendiervlees is een specialiteit in Lapland. Het typische gerecht heet ‘suovas’ en dat zijn fijne stukjes licht gerookt rendiervlees. Traditie-gewijs dient dit bereid te worden boven het houtvuur, wat zorgt voor een intense smaak. Het vlees wordt geserveerd op een dun broodje met bessenjam. De maaltijd wordt vaak genoten in een tipi-tent, ook wel ‘lavvu’ genoemd. Je zit op een rendiervel rond het vuur in de gezellig warme tent, veel idyllischer kan het niet meer worden. Na de maaltijd volgt gewoonlijk een kop (straffe!) koffie, bereid in een tinnen koffiepot die boven het vuur wordt gehangen. 

Om zelf rendieren te ontmoeten reis je best een keertje naar Lapland af. Bijvoorbeeld via Laplandspecialist Xplore the North kan je advies verkrijgen hieromtrent, en een rendierenboerderij gaan bezoeken of een rit in de rendierslede maken. 



dinsdag 15 september 2015

Rondreizen in Zuidwest IJsland: overdag avontuurlijk onderweg en 's avonds nagenieten bij een goed glas wijn

IJsland in de winter, het is niet te avontuurlijk, niet te koud en niet te donker.
Op een week tijd zie je het ene adembenemende landschap na het andere, smul je van verzorgde diners, loop je op plaatsen waar je nooit had gedacht te lopen, sip je van je wijntje en bewonder je het noorderlicht. De ideale combinatie voor een winterreis is om overdag lekker uit te waaien met een prachtig uitzicht, in de wetenschap dat je ’s avonds naar je luxueuze hotel kan terugkeren. De reis werd getest- én goedgekeurd!

Dag 1 – aankomst in Keflavik

Bij landing op de luchthaven halen we onze stoere 4x4 huurwagen af. Na een uurtje rijden ben je al in het midden van het grote niets, nog even verder tuffen op de ringweg, en je komt aan bij luxelodge hotel Ranga. Een ruime kamer in landelijk houten interieur en heerlijke avondmaaltijd wacht ons op. Na de maaltijd nog even een verkenningstocht rondom het hotel. Uitzicht op de achterliggende vulkanen en een glimp noorderlicht zijn inbegrepen.



Dag 2 – de Golden Circle route

Op pad om enkele van IJslands bekendste sites te bezoeken. De Golden Circle is een lus langsheen 3 voorname plekken. Eerst en vooral het Thingvellir Nationaal Park, IJslands politieke en geologische geboorteplaats. Vervolgens de ‘gouden waterval’ Gullfoss, die met een enorme kracht in een smalle canyon dondert. Hier worden we verwacht voor de start van onze avontuurlijke sneeuwscootertocht. Een superjeep staat ons op te wachten op de parking naast de waterval. Na een hobbelige rit over gravelwegen en simpelweg ijs, zijn we aangekomen aan het vertrekpunt van de scooterrit, thermische overall aan en gas geven! Bij retour aan de Gullfoss vervolgen we de route naar Geysir, waar je bij benadering elke 6 minuten een witte straal kokend water 25 meter hoog de lucht in ziet schieten. De dag zit er al weer op, tijd om naar het hotel terug te keren en de cocktailkaart verder te verkennen. We wagen nog een uitje naar het observatorium van Hotel Ranga in de hoop op noorderlicht, maar met een sterrenhemel en maanlicht moeten we ons vanavond tevreden stellen.

Dag 3 – de zuidkust

Op tijd uit de veren vandaag om de zuidkust verder te verkennen. We aanschouwden vulkaantoppen, gletsjertongen, steile kliffen en zwarte stranden, alvorens aan het hoogtepunt van de dag te beginnen: een avontuurlijke gletsjerwandeling. Op stijgijzers en aan elkaar gebonden in cordee en overwonnen we de Sólheimajökull gletsjer, veilig en wel dankzij de degelijke begeleiding van de gids, want ervaring met gletsjerwandelen hadden we niet nodig. Terug aangekomen in het hotel besluiten we in de outdoor hot tub te gaan dobberen, alvorens aan te schuiven voor het diner van kabeljauwfillet met geroosterde bloemkool en asperges, op een bedje van waterkers en gerookte schelvis. Bewolking doet ons op tijd in bed belanden, geen noorderlichtkans vandaag.



Dag 4 – doorrit naar Snaefellsness

Vandaag gaan we voor romantisch avontuur, met de mystieke wandeling doorheen de ‘rokende vallei’. In de heuvels achter Hveragerdi slingert zich een pad pittig naar omhoog, langs kokende fumarolen, stomende beekjes en pruttelende zwavelpoelen, om na wat bochten en brugjes aan te komen bij een warmwaterriviertje. Dankzij de nuttige voorzieningen van omkleedschermen en een ponton, kan je gemakkelijk het water in. Even frisjes om in badkledij naar de oever te trippelen bij winterse temperaturen, al gaat dat snel over wanneer je je tenen in het 45 graden warme rivierwater stopt. Na onze ervaring met natuurlijk baden, trekken we verder richting Snaefellsnes. We lassen een culturele stop in voorbij Reykjavik, bij het ‘Settlement Centre’ te Borgarnes. Een entertainende expositie vertelt over het intrigerende vikingverleden van IJsland, 2 voorstellingen van 30 minuten weten onze aandacht vast te houden. We gaan door naar onze thuishaven voor de komende 3 nachten, het prachtig gelegen Hotel Budir. Aan de dinertafel kan het hoofdgerecht van zachte rundssteak ons bekoren, net zoals de formule ‘laat ons je wijn kiezen’, waarbij de sommelier ons de best bijpassende wijnen suggereert.

Dag 5 – vulkaan ontmoet walvis

Spek met eieren staat niet op de ontbijtkaart in IJsland, al kan het ontbijt in Budir onze buikjes alsnog goed vullen. We zetten koers verder naar het westen, met gezapige stops in piepkleine dorpjes met prachtige kustlijnen. Met links van ons steile kliffen en eindeloze oceaan, en rechts van ons de Snaefells vulkaan is het uitzicht op zijn minst boeiend te noemen. Aangekomen in Olafsvik ligt de boot voor de walvissafari klaar. We varen uit, in de hoop enkele dwergvinvissen, orka’s, potvissen, dolfijnen of misschien zelfs een blauwe vinvis te spotten. Na een woelige vaart is die missie toch grotendeels geslaagd en staat het geheugenkaartje van de fotocamera weer wat voller met pogingen-tot wildlife kiekjes. Dwars door binnenland Snaefellsnes rijden we terug naar Budir, een mooie rit als waardige afsluiter van de dag. Dat dachten we toen… want ’s avonds kregen we een nog veel mooiere noorderlichtshow te zien.  

Dag 6 – Snaefellsnes

Vandaag is het overige deel van Snaefellsnes aan de beurt, met schattige dorpjes, imposante basaltformaties en een aangename wandeling naar de kraterwand van een vulkaan. Mooi uitzicht en een klein beetje extase want niet onbelangrijk, we staan bovenop een vulkaankrater! Terug aangekomen in Budir wagen we ons aan de huisspecialiteit, Budir’s vissoep, een heerlijk romige zeevruchtensoepje, smaakt goed gevolgd door een glaasje witte wijn. 


Dag 7 – Blue Lagooning & citiy trippin’

We laten het ruige schiereiland achter ons, rijden Reykjavik voorbij, en gaan relaxen in de Blue Lagoon. Deze natuurlijke spa is waarschijnlijk IJslands meest populaire toeristische attractie, daar proberen we niet op te focussen, het baden is immers heerlijk. Na de middag trekken we helemaal ontspannen naar hoofdstad Reykjavik voor onze laatste avond op IJslandse bodem. Rondslenteren, even een kijkje nemen bij het Harpa concert gebouw, en op zoek naar een restaurantje voor het laatste avondmaal. 


De reis als pakket wordt aangeboden door Xplore the North. Er wordt gezorgd voor een vlot verloop, een routeboek dat ons van punt a naar b leidde met toeristische info & nuttige stops voor onderweg en leuke wandeltips. Veel gezien van het land met een betrouwbare wagen en vanuit comfortabele, charmante hotels met goede kansen op noorderlicht, kortom, een geslaagde reis. 

dinsdag 25 augustus 2015

Waarom Abisko écht de beste plaats is voor noorderlichtobservatie

Het is een bekende vraag die elke noorderlicht-reiziger zich stelt: Wat is nu de beste plaats, met de hoogste kansen, om noorderlicht waar te nemen?
Noorderlicht is één van de meest spectaculaire natuurfenomenen op aarde, en het loont absoluut de moeite dit hoog op je bucket list te plaatsen.
Maar waarom nu net Abisko? Wat maakt dit afgelegen Zweedse gehucht tot dé beste plaats voor noorderlicht in  héél Europa?


Laten we beginnen bij het begin, het is absoluut niet eenvoudig één enkele geografische plaats te bepalen waar noorderlicht het allerbeste is. Noorderlicht verschijnt tussen de 65° en 72° noorderbreedte. Dat gebied wordt in Europa ook wel de ‘aurora zone’ genoemd. Geomagnetische stormen kunnen er echter voor zorgen dat dit gebied ook naar lagere breedtegraden daalt, dat gebeurt wanneer er bijvoorbeeld in Nederland of Schotland per uitzondering noorderlicht gespot kan worden.

Er zijn verschillende toplocaties voor noorderlicht, die dat zijn om erg uiteenlopende redenen. Sommige plaatsen bevinden zich simpelweg pal in de aurora zone, andere zijn erg vlot bereikbaar met rechtstreekse vluchten, zoals Reykjavik, nog andere zijn dan weer zo spectaculair gelegen dat de combinatie met noorderlicht simpelweg uniek is.  Er komt wel steeds een portie geluk aan te pas, een wolkeloze hemel is immers een noodzaak om helder noorderlicht te kunnen waarnemen.
Maar waarom dan Abisko?

In Abisko vallen verschillende factoren die een goede noorderlichtwaarneming in de hand werken samen. Zo’n 159 nachten per jaar kan hier noorderlicht gespot worden, best veel als je beseft dat er slechts 212 nachten van het jaar voldoende donker zijn om het noorderlicht überhaupt te kunnen zien.
Abisko is gelegen op 68° noord, zo’n 200 kilometer boven de poolcirkel. Het is gelegen aan een 70 kilometer lang meer, omringd door bergen. Die bergpieken houden bewolking tegen, waardoor het boven Abisko vaak helder blijft. Het dorp heeft statistisch gezien de meeste wolkeloze nachten van Scandinavië, en zelfs van heel Europa!
Deze combinatie zorgt ervoor dat je in Abisko gemiddeld 2 op 3 nachten noorderlicht hebt. Bij een verblijf van 3 nachten, heb je 80% kans dat het poollicht verschijnt.



Natuurlijk blijft het verstandig je noorderlichtreis ook overdag in te vullen met onvergetelijke activiteiten. Het noorderlicht blijft immers een kansspel, en een 100% garantie kan er nooit verkregen worden. Met een gezapige huskysledetocht, sneeuwscooteravontuur in de bergen of rendiersledetocht in de sneeuwwitte taiga, heb je ook overdag spannende avonturen beleefd, en dat maakt een noorderlichtreis dubbel de moeite waard. 


donderdag 20 augustus 2015

Zomer in't land / Herfst in Lapland

We mogen niet klagen, de zon liet zich al aardig veel zien boven de Lage Landen afgelopen zomer, en stilaan eind augustus blijft ze trouw van de partij. Het is lekker genieten van het terrasjesweer, de lange zwoele zomeravonden, de resem festivals en zondagse barbecues.




En terwijl de zomer bij ons vrolijk verder kabbelt, staat in Kiruna – Zweeds Lapland – dit weekend al de ‘Herfst Braderij’ op het programma. Alle artisanale producten worden in de kijker gezet, huisbereide patisserie, traditionele kledij, handgeweven tapijten, en veel meer. Het typische Sámi brood Gáhkku moet je geproefd hebben. De markt was ooit de laatste grote Sámi bijeenkomst van de zomer. Vanuit alle uithoeken konden de Sámi zich eind augustus nog sneeuwvrij verplaatsen naar Kiruna en terug, om handel te drijven, voorraden in te slaan voor de winter, en contacten te onderhouden. 

Hoog boven de poolcirkel zijn de dagen immers alweer goed aan het korten, temperaturen dalen, weldra verkleuren alle bladeren en begin september is het hartje herfst met prachtig rood-geel-oranje gekleurde loofbomen langsheen de oevers van de vele meren. Vervolgens gaat het kleurenspel verder in de lucht, en duiken de dansende groene noorderlichtsluiers weer op aan de nachtelijke hemel. Vanaf begin november is Lapland bedekt door een sneeuwtapijt, dat zal volharden tot eind april volgend jaar. Winter is coming…


Ook voor ons is de tijd gekomen om even weg te dromen naar die skilatten en gezellige winterjas ver weg op de zolder, om vooruit te blikken naar de plannen voor kerstmis dit jaar, en de schoolvakantie-agenda van de kinderen erbij te nemen. Wil je gaan reizen deze winter, dan wordt daar best stilaan even over nagedacht. Immers niet te vergeten, wil je richting het Hoge Noorden gaan reizen, dan ben je er beter snel bij! De schattige kleinschalige lodges waarin je wil logeren, raken immers snel volzet.


Doe zoals de Sámi en benut de laatste zonnedagen nuttig en in goed gezelschap. Schaar je vrienden of familie nog een keer rond de terrastafel, een glaasje wijn erbij en de reisbrochure naar Lapland, IJsland of Noorwegen. Een winterreis plannen was nog nooit zo zonnig. 


maandag 16 februari 2015

Winterse bessentaart uit Lapland

Wie al een keer in het Hoge Noorden geweest is, weet er alles van. In Lapland is men gek op bessen. Als confituur in alle geuren en kleuren, bij het ontbijt over je dampende kom havermoutpap, als afwerking bij je elandsteak, en noem maar op. Telkens opnieuw zijn er bessen en telkens opnieuw smaken ze héérlijk.

Ben je net terug uit Lapland en mis je die zoete smaken - heb je reisplannen in noordelijke richting en wil je een smakelijk voorproevertje – heb je wat vrije tijd om handen in de schoolvakantie – of gewoon omdat het maandag is – er staat bessentaart op het menu!


Korte samengevat:
Voor 6-8 personen
Voorbereidingstijd van 20 minuten
Kooktijd van 25 minuten

Wat heb je nodig voor het gebak?
175g boter
180g tarwebloem
100g bloemsuiker
½ theelepel bakpoeder
Een snuifje zout

Wat heb je nodig voor de vulling?
50g fijngemalen amandelen
450g zwarte bessen
90g bloemsuiker
1 eetlepel aardappelbloem of maisbloem

En voor het glazuur?
3 eetlepels lopende, rode confituur – zonder zaadjes

Bereidingswijze:
1/ Smelt de boter voor het gebak. Laat deze vervolgens een paar minuten afkoelen.

2/  Bestrijk een 23cm diameter taartbodem met boter.

3/ Voorverwarm de oven op 200°C.

4/  Mix de tarwebloem, bloemsuiker, bakpoeder en het zout. Klop hier geleidelijk aan de gesmolten boter onder tot je een gelijk kleurige deegmassa hebt.

5/ Vul de taartbodem met het deeg. Duw het geleidelijk aan open met je vingers, aangezien het te smeuïg is om uit te rollen.

6/ Strooi de amandelschilfers uit over het gebak.

7/ Mix de zwarte bessen, bloemsuiker en aardappel/maisbloem in een kom, en smeer deze vervolgens met een lepel over de amandelschilfers.

8/ Zet 20 minuten in de oven, tot het gebak goudbruin gebakken is. Laat dan een 10-tal minuten afkoelen.

9/ Bereid het glazuur door de confituur in een kookpan op te warmen en laat 2 minuten sudderen. Strijk dit uit over de bessen met een gebakborsteltje.


10/ Serveer met vanillesaus en/of decoreer met extra bessen. 

En klaar! Winters Lapland is aangekomen in je keuken. Laat het smaken! 

donderdag 5 februari 2015

Noorder-lichtfestival

Het Lichtfestival in Gent was alweer een succesverhaal. Nooit geziene lichtshows-en animaties verlichtten het winterse historische stadscentrum, en de herinnering aan de levendige sfeer van de zomerse Gentse Feesten begon weer op te borrelen onder de mutsen van de vele bezoekers. Het concept van het Lichtfestival spreekt duidelijk tot de verbeelding van velen, want het was alweer op de koppen lopen. En hoewel het evenement in Gent nog maar een weekje achter de rug is, kan je dit weekend alweer elders de lichtjes gaan bewonderen.
Even overwippen naar Reykjavik!

In de meest noordelijke hoofdstad ter wereld, op 67° noord, worden van 5-8 februari de lange donkere winternachten verlicht door het jaarlijkse lichtfestival. Het belangrijkste doel is om de dramatische donkerte van de wintermaanden te doen vergeten, en de schoonheid van de Reykjavik in de schijnwerpers te zetten. Kwaliteit en diversiteit zijn de focus van het festival. Verschillende prominente gebouwen en excentrieke locaties in de stad worden op bijzondere wijze verlicht, om de bezoekers een ander perspectief op de stad aan te reiken.  Naast originele lichtspektakels, staan er ook een heleboel andere culturele evenementen op het programma. Zo zijn de thema-avonden van deze editie Museum Night  en Pool Night.
Meer dan 40 musea in Reykjavik zullen op 6 februari de deuren gratis openen tot middernacht, met interactieve events zoals de Museum Nigth Quiz. Op 7 februari blijven de geothermische zwembaden van Reykjavik open tot middernacht, met muziek, bijzondere verlichting en … de Pool Night Quiz!

Niet op de programmatie maar standaard eigen aan Reykjavik in de wintermaanden is het noorderlicht. Terwijl het lichtfestival volop de straten en pleinen van de stad doet bruisen, speelt er zich in de lucht een tweede, natuurlijke lichtshow af. Na middernacht, wanneer de artificiële verlichtingsinstallaties uitdoven, gaat het spektakel gewoonweg verder boven je hoofd.
The show must go on!

 Naast nachtelijke lichtjes is Reykjavik en omgeving ook overdag een betoverende bestemming. Het hippe stadscentrum ligt immers op een steenworp van IJslands ongerepte natuur. Overdag met een superjeep langs geysirs, gletjers en vulkanen, ’s avonds gezellig uit eten in één van de vele trendy restaurantjes van de hoofdstad -  die combinatie is wat een citytrip Reykjavik zo uniek maakt. En als gratis extra komt er dan nog eens het noorderlicht én lichtfestival bovenop.


We trekken massaal richting Gent om lichtjes te gaan bekijken, hoog tijd om hetzelfde te doen in Reykjavik!  

maandag 2 februari 2015

Hoogseizoen voor wintertrekking

Op 20 – 21 – 22 februari is het weer zover. De ‘Rovaniemi 150’ vindt opnieuw plaats. Deze unieke race gaat dwars door de Finse natuur, rond Laplands hoofdstad Rovaniemi.
Bij temperaturen tot -30°C moeten de deelnemers een route van 150 kilometer lang afleggen, te voet, met de fiets of op cross-country ski’s. Dat alles binnen een termijn van 42 uur.

Het 150 kilometer lange traject bestaat uit een aaneenrijging van eenrichtingswegen, winterwegen, zomerpaden, single tracks, wandelpaden en bevroren meren en rivieren. De hele route wordt gemarkeerd met paaltjes, linten, en reflecterende tape. Zo hoeven de deelnemers slecht minimaal met gps in de hand de route te zoeken. OP regelmatige afstand van elkaar bevinden zich checkpoints. Hier worden de tussentijden van alle reizigers geregistreerd, en is een kampvuur, basis schuilplaats en water voorzien. Alle deelnemers moeten volstrekt zelfvoorzienend zijn. Indien je tijdens de race hulp van buitenaf aanvaard, ben je onherroepelijk gediskwalificeerd.
Inschrijven kan als individuele deelnemer of in duo mits betaling van het inschrijvingsgeld van respectievelijk € 250 en € 350. 42u lang afzien heeft dus zijn prijs.
Mindervalide atleten mogen gratis inschrijven.

150 kilometer te voet, met de fiets of op ski’s, het klinkt hard. Toch is de Rovaniemi150 slechts een initiatie op de andere winter races. Ervaring in winter races is immers niet vereist, en daarom is het vaak de ‘primeur’ van vele winter atleten, alvorens door te stromen naar de nog extremere trails. De Rovaniemi150 stelt echter wel als voorwaarden dat je al deelgenomen hebt aan een marathon, een lange-afstandsrace of een lange winter trekking in berggebied. Ook is het ten zeerste aangeraden reeds kennis gemaakt te hebben met bivakkeren in winterse omstandigheden. Toch niet helemaal voor rookies dus!

De Rovanimie150 is een kwalificatie manche voor de Iditarod Trail Invitational, één van de ruigste winter races ter wereld. Deze race met huskysledes gaat over een route van maar liefst 1600 kilometer dwars doorheen het desolate binnenland van Alaska, van Anchorage naar de Bering zee. Dat is voor de échte outdoor freaks.

Outdoor liefhebbers moeten gelukkig niet onmiddellijk marathons gaan lopen om ook een pure wildernis ervaring mee te maken.
Ook voor avonturiers met een gewone basiscondities of sportievelingen met voorliefde voor trekking zijn er de nodige haalbare alternatieven.
Zo kan je in Fins en Zweeds Lapland terecht voor prachtige meerdaagse huskytrekkings. Met je eigen huskyteam ga je van de ene shelter naar de andere, geen elektriciteit of stromend water, wel een ongerept wildernisgevoel. De nodige affectie van huskies krijg je er gratis bij.
Ook op cross-country ski’s of sneeuwraketten kan je de Finse taiga of Zweedse bergkammen gaan opzoeken. Al je bagage gaat in de pulka die je achter je aan trekt, puur natuur en een intens fysieke tocht volledig op eigen kracht.
Kleinschalige organisaties zoals Xplore theNorth specialiseren zich in dergelijke reizen, onder professionele begeleiding.


En wanneer je deze trekkings vlot overleefd hebt, kan je je inschrijving voor de Rovaniemi150 in overweging nemen! 

donderdag 15 januari 2015

Een Aurora Melijokk avond in Abisko

Een Aurora wat?? Dat gaat sowieso even door je hoofd bij het lezen van deze titel.
Zweeds mag dan wel een Germaanse taal zijn, met de nodige linken met het Nederlands, het woord ‘Melijokk’ valt daar in ieder geval niet onder!
Ter illustratie: Hallo wordt hallå, een stadhuis is een stadshus en het noorderlicht is het norligt ljus.
Maar melijokk? Daar valt weinig uit af te leiden. Het aurora borealis speelt een rol, zoveel is dan toch zeker!

Hoe gaat een Melijokk avond dan juist in zijn werk? En waarom in Abisko?
Het antwoord op die laatste vraag is eenvoudig. Abisko is immers dé beste plaats in Europa om het aurora borealis te bewonderen. Gelegen op meer dan 68° noord ligt dit dorpje in het midden van de band met noorderlichtactiviteit, waar de hoogste frequenties van noorderlicht gemeten worden.
De omringende bergketens vormen een natuurlijke barrière tegen de wolken, met als gevolg dat Abisko vaak een wolkeloze hemel heeft. De ligging aan de oever van het 70 kilometer lange Törnetrask meer zorgt voor een uitgestrekte blik op oneindig. Resultaat, gemiddeld 2 op de 3 nachten kan er noorderlicht gespot worden vanuit Abisko.

Een Aurora Melijokk avond gaat van start rond 19u30, waarbij je in je hotel in Abisko of Björkliden - 15 kilometer verderop - wordt opgehaald door je gids met de minibus. Deze brengt je naar een centraal verzamelpunt, waar je voorzien wordt van een warme thermische overall en winterboots. Zo kan je in alle warmte en comfort van je avond genieten. Je wil immers geen kou lijden en naar je warme bed willen vluchten, wanneer de hemel boven je ontploft van kleurrijk noorderlicht! Eenmaal warm uitgedost, neem je een plaats in de handgemaakte slede van gids Roger. Je kan je installeren op een rendiervel en je voorbereiden op een avondlijke rit. Roger start de sneeuwscooter en je slede volgt zijn slingerende pad richting het Törnetrask meer. In hartje winter is zelfs dit enorme meer volledig bevroren. Bestemming is een mobiel vissershutje in het midden van het meer. Je raadt het al, deze heet een melijokk. In Lapland transporteren vissers dergelijke houten hutjes naar het midden van het meer van zodra het ijs voldoende dik bevroren is. Vanop het meer bevinden ze zich dan op de beste plek om ook in de winter de visvangst te kunnen verder zetten. Wanneer de lente er aankomt en de ijslaag dunner wordt, gaan ze de melijokk opnieuw op een slede achter de sneeuwscooter hijsen, en naar de vaste grond transporteren. In de zomermaanden dient het dan wederom als uitvalsbasis om te vissen vanop de oever.

In de avond speelt er zich aan het sterrenfirmament echter een boeiender schouwspel af dan vissen. Je weet immers maar nooit waar en wanneer het noorderlicht zal opduiken. De hemel afspeuren is de boodschap. Met een lange sluitertijd van je spiegelreflexcamera kan je het noorderlicht al waarnemen nog voor je het met het blote oog kan zien. Je statief meenemen is dan ook een must! Gids Roger geeft de nodige tekst en uitleg over het noorderlicht, de omgeving, aurora fotografie en alle Lapse gebruiken die je maar wil weten. Het vuurtje wordt aangemaakt, water wordt opgewarmd, een lichte snack wordt voorzien en de spanning stijgt.
En wanneer het noorderlicht boven je hoofd verschijnt, sta je in het midden van een meer, omringt door grillige bergtoppen, aan een houtvuurtje met een warme kop thee in je handen. Dát is een aurora melijokk avond in Abisko!


Wanneer het lichtspel van groen, paars en rood boven je hoofd begint te verzwakken, en de geheugenkaart in je fotocamera vol begint te raken, wordt de slede klaargemaakt voor de terugrit. Roger zet je netjes af voor je hotel, en je zal nooit meer vergeten wat melijokk betekent. Een vertaling naar het Nederlands? Geen idee…



vrijdag 19 december 2014

Wintertenen, kippenvel... nee bedankt!

Zonnebrand bij warme temperaturen, dat weet iedereen. Maar wat te doen om je huid te beschermen tegen winterweer? Welke effecten hebben extreem koude temperatuur op onze buitenste laag, en hoe kan je je heel wat ongemakken besparen wanneer je naar koude streken trekt?

Waar moet je op letten:

Eerst en vooral is geschikte kledij aantrekken een noodzaak. Als we het koud hebben, gaat onze huid kippenvel vormen, maar in tegenstelling tot bij andere zoogdieren hebben wij geen dikke vacht, en kan er tussen onze lichaamshaartjes geen isolerende luchtlaag vastgehouden worden. In plaats van een lekker warme vacht moet je je dus geschikt kleden.
Je vindt hier uitgebreide info over in volgend artikel 'Tips & Tricks voor een goede uitrusting'. 

Als je iemand bleek ziet worden, dan is het voor die persoon tijd om warmere oorden te gaan opzoeken. Je wordt immers bleek als de kleine bloedvaatjes die dicht onder de huid liggen, gaan toe klappen. Dat doen ze om meer bloed dieper in het lichaam te laten stromen om de vitale organen warm te houden. Jammer genoeg gaat ten koste van alle uitwendige lichaamsdelen, zoals vingers, tenen, oren en neus.

Wanneer je witte vlekjes op iemands gelaat ziet, dan wil dat zeggen dat de huid op die plaats tot de eerste graad bevroren is. Dit gebeurt wanneer de bloedvaatjes onder de huid dichtgeklapt zijn.  De huid heeft niet voldoende warmte meer gekregen en wordt gevoelloos en wit. Wanneer je terug in de warmte komt, gaat het witte plekje eerst fel rood worden en vervolgens pijn doen. Een tweedegraads wonde is te vergelijken met een eerstegraads, met dit verschil dat de aangetaste huid bij opwarming blaren gaat vertonen.

Zorg dat je steeds droge kleren kan aantrekken! Zijn je sokken of handschoenen nog wat nat, dan loop je meer kans op vrieswonden.

Na een tocht in de kou is opwarmen met een warm drankje aangewezen, omdat je op die manier eerst je lichaam van binnenuit gaat opwarmen. Zo merkt je binnenste dat het voldoende warmte heeft, en kan het opnieuw je buitenste laag gaan verwarmen. Wat je niet mag doen is je verkleumde handen gaan warmen aan de kop, of voeten bij de haard leggen. Zo denkt de buitenste huidlaag dat het plots té warm is en moet afkoelen, waardoor het alle oppervlakkige bloedvaten gaat openzetten en je warmte verliest.

Omdat de lucht in de winter weinig zuurstof bevat, gaat de buitenste laag van de huid gemakkelijk uitdrogen. s’ Avonds een hydraterende crème smeren gaat kloven in vingers of tenen vermijden. Bovendien voed je de huid, die een zware dag heeft gehad. Smeer echter geen enkele crème die water bevat– en dat zijn zowat alle crèmes- wanneer je nog de koude in moet overdag. Zo zou de huid immers meer waterstof gaan bevatten, wat het ontstaan vrieswonden in de hand zou werken.
Ook lippen zijn bijzonder gevoelig aan de koude lucht, en meermaals per dag een beschermende lippenbalsem smeren is essentieel. Dit voorkomt niet alleen gebarsten lippen, maar geneest ze ook.

Door verwarming op je kamer aan te zetten neemt de luchtvochtigheid nog meer af, en dan wordt het zowel binnen als buiten een droge lucht. Een bakje water in je kamer voorzien om de luchtvochtigheid op peil te houden wanneer de chauffage brandt, is dan ook aangewezen. 

Met een goede voorbereiding op winterse temperaturen, en een geschikte uitrusting kan -25°C even comfortabel als 25°C gaan aanvoelen. Happy freezing!