Berichten weergeven met het label zweden. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label zweden. Alle berichten weergeven

maandag 12 september 2016

Heerlijk Zweeds tussendoortje - zonder chocolate moose


Bij de Zweedse keuken haal je spontaan 2 zaken voor de geest. 
De bekende Zweedse balletje, kotbullar , 9 of 12 stuks met een refill glaasje vlierbloesemsiroop uit Ikea én The Swedish chef uit The Muppets die “chocolate moose“ probeert te maken.

Tijd om kort 3 andere Zweedse keukenlegendes aan te halen 


Knäckebröd

De knapperige toastjes die eigenlijk “breekbrood” betekenen gaan zo’n 500 jaar terug en er zou zelfs ergens in een stoffig klein museum aan de Oostzee een stuk bewaard zijn waarvan men beweerd dat het gebakken werd in het jaar 1508 en nog steeds kraakvers zou zijn. Al is dat laatste twijfelachtig, kunnen deze Zweedse crackers indien goed bewaard gemakkelijk een jaar eetbaar blijven, wat het een heel dankbaar product maakt. Knäckebröd is daarnaast ook heel gezond, gelet op wat je verkiest als topping natuurlijk. 

Gaande van kaviaar tot worst, of zalm, tot confituur of waarom niet … chocolade. Er bestaan heel veel soorten knäckebröd, in allerlei diktes en smaken en als je dacht een ruim assortiment ervan te hebben in je lokale supermarkt, is er in de Zweedse supermarkt standaard een hele winkelgang aan gewijd. 


Fika



De Britten hebben hun Afternoon Tea, Spanjaarden nemen uitgebreid tijd voor tapas en voor de Zweden is Fika een heilige traditie. Oneerbiedig vertaald als “koffiepauze” is de Fika een echt sociaal gebeuren waarbij op elk moment van de dag, op eender welke plaats tijd kan worden vrijgemaakt voor een heerlijke tas koffie met uiteraard de nodige zoetigheden om het bittere drankje aangenamer te maken. De kanelbullen, ronde kaneelgebakjes, zijn topfavoriet. Er is zelfs een heuse Kanelbullens dag elk jaar op 4 oktober. 

Op de werkvloer is het niet ongewoon om 2 Fika’s per dag in te lassen. Zweden nemen dan ook graag de tijd om te genieten van deze kleine geneugten van het leven. Niet voor niets behoort Zweden tot de top 10 gelukkigste landen ter wereld!

En koffie maken is een eervolle bezigheid! Iedere Zweed zal je vertellen dat ze dé perfecte koffie voor je kunnen maken, volledig zoals het hoort. Grappig genoeg zal de uitleg vrijwel altijd anders zijn. 1 zekerheid alvast: vergeet de koffie niet door een fitertje te halen en voor je drinkt met fierheid “varsågod” te zeggen.


Lingon 


Lingon, rode bosbessen in het Nederlands, zijn alomtegenwoordig in de Zweedse keuken. In de vorm van confituur begeleidt het allerlei gerechten van gehaktballetjes, pannenkoeken tot havermout of uiteraard knäckebröd. Het succes van deze zoete smaakmaker heeft veel te maken met het Allemansrecht dat in Zweden van toepassing is. Wat inhoudt dat er eigenlijk geen private wandelwegen bestaan en je er op uit kan trekken langs weides en velden. Veel Zweden hebben dan ook nostalgische verhalen over hoe ze als kind besjes gingen plukken om samen met grootouders "lingonsylt" te maken.



De beruchte Surstromming, of gefermenteerde haring heb ik om evidente redenen niet opgenomen in dit lijstje maar ik sluit graag nog even af met een lekker receptje omdat je de Zweedse keuken pas echt kan appreciëren als je ze zelf kan proeven… 


Recept: Kanelbullar

Ingrediënten: 

Voor het beslag:
400 ml melk
110 g boter
2 x 7 g droge gist
110 g witte kristalsuiker
750 g tarwebloem
1/2 theelepel zout
2 theelepels kardemom
4 eetlepels parelsuiker
1 ei

Voor de vulling:
110 g boter
90 g witte kristalsuiker
2 eetlepels kaneel


Laat de boter smelten in een pot en voeg de melk toe. 
Haal de pot van het vuur wanneer het mengel lauw is en voeg de gist toe.

Meng ondertussen in een afzonderlijke kom: bloem, suiker, kardemom en suiker. Maak een kuiltje en giet hierin het botermengsel. Roer het geheel om tot je een egaal deeg verkrijgt en niet meer kleeft.

Strooi wat bloem op een vlak oppervlak en kneed het deeg zo’n 5-tal minuutjes. Plaats het deeg in een kom, afgedekt met folie om te rijzen voor 45 minuten. Verwarm je oven voor op 220°C. 

Maak ondertussen de vulling door de boter te mengen met de suiker en kaneel. Gebruik boter op kamertemperatuur. Meng het geheel tot je een mooie bruine pasta verkrijgt.

Haal het deeg uit de kom wanneer dit verdubbeld is in volume en duw de lucht eruit. Rol uit tot een deeg van ongeveer 3 mm. Smeer de bruine kaneelpasta op het deeg en rol op tot een lange worst. Snij nu stukken van ongeveer 3 cm. Doe de broodjes in een cupcake- of cakevorm. Verlaag je oven op 190°C en bak de cinnamon buns 15-30 minuten.

woensdag 17 augustus 2016

Scandinavisch sporten

Met de Olympische Spelen volop aan de gang, hebben Zweden, Noorwegen en Finland heel wat aandeel in de verschillende sporttakken: voetbal, zwemmen, golf, atletiek en paardensport.

Daarnaast heeft Scandinavië natuurlijk zijn typische wintersporten, zoals ijshockey (als je ooit eens een match kan bijwonen: doen!), (inne)bandy, schaatsen, langlaufen en skiën. Innebandy is een sport tussen bandy en zaalhockey, en wordt ook wel floorhockey of floorball genoemd. Finland en Zweden eindigen standaard in de top drie op de Wereldkampioenschappen innebandy.
Ook watersporten in de zomer zijn populair. Met de 'Indian Summer' in de aantocht, gaan heel wat mensen kajakken, kano varen, roeien, raften, mountainbiken of wielrennen, vissen, zwemmen en waterskiën.
Enkele bekende wedstrijden in Zweden zijn: Vasaloppet - een jaarlijkse langlaufwedstrijd in Dalarna, Lidingöloppet: een jaarlijkse hardloopwedstrijd in Stockholm, Elitloppet, een jaarlijks drafsportevenement op de drafbaan Solvalla in Stockholm.

Met nog een kleine week te gaan, hierbij een korte tussenstand: want tot hier hebben ze het lang niet slecht gedaan: Noorwegen haalde tot nu toe drie medailles: 2 in roeien en één in worstelen, Finland zal er wel elk moment ééntje binnenhalen, en Zweden behaalde zowaar zes medailles: in golf, zwemmen (waarvan 1 gouden!), schieten en wielrennen – met een extra mooi aandeel van de ‘ladies’, want zwemster Sarah Sjöström behaalde er maar liefst drie!
Wij Scandinavië-liefhebbers duimen alvast voor de tiende medaille! 
















dinsdag 9 augustus 2016

Thuiskomen op 67° Noord

Wat mag ik verwachten eens aangekomen in het Hoge Noorden? Met een hartelijke begroeting van Johan, de eigenaar van de Pinetree Lodge, tijdens het diner is het ijs meteen gebroken (het Zweedse gevoel voor humor - zeker dat van Johan - is stukken beter dan dit, wees gerust :-).

Met z’n vieren wonen ze hier buiten het seizoen in het kleine dorpje Särkimukka: Johan, zijn vrouw Sara en hun 2 kinderen. Reken daar nog de kennel met een 120-tal Alaskan husky’s bij en je kan dit nog steeds een idyllische plek ‘in the middle of nowhere’ noemen. Dat laatste mag ik vrij letterlijk nemen als Johan enthousiast vertelt dat er in een straal van 50 km rondom de lodge geen andere vorm van toerisme is! 

Ik voel me snel thuis in deze (speel)tuin van Eden en praat bij de haard nog even na met enkele andere gasten die ook deze lodge hebben gekozen voor hun Lapland verkenning. De volgende dag vertrek ik met een kleine groep op verkenningstocht met de sneeuwscooter. Onze gids Victor (die volgens mij als kind geen driewieler maar onmiddellijk een sneeuwscooter cadeau kreeg) begeleidt ons vlotjes langs gevarieerde en overweldigende landschappen. Het is februari en volop ‘tykky’-seizoen: de sneeuw ligt metersdik en blijft aan de bomen kleven wat voor bijzondere sculpturen zorgt in de Lapse taiga.

In het grote bevroren meer achter de lodge leer ik ijsvissen en in de keuken bakt de chef ‘s avonds - eigen vangst smaakt best - mijn versgevangen Arctic Char, wat vertaald als ‘ridderforel’ een stuk heldhaftiger klinkt. 

Een nieuwe dag en tijd om met mijn eigen hondenspan te ervaren waarom Johan, Sara en de ‘musher’-gidsen zo’n grote passie delen voor hun zelfgetrainde husky’s. Die wederzijdse liefde ondervind ik snel zelf, glijdend op een aangenaam tempo door het winterlandschap laat ik de laatste spanningen mijlenver achter me. Bij een authentieke, afgelegen trappershut halen we met de groep water op uit een bevroren meer, stoken we de houtsauna warm, koken we een stevige maaltijd voor ons én de husky’s en maken we het gezellig bij kaarslicht. Elektriciteit heb je hier niet nodig!

Maar het meest onbeschrijfelijke moment van heel de reis moest nog volgen. Tussen hoofdgerecht en koffie in de Pinetree Lodge laat de dienster weten dat het noorderlicht aan het opduiken is. Ik volg het voorbeeld van andere gasten, kleed me snel warm aan en hoop dat het schouwspel nog even doorgaat. Dit is het magische aan het noorderlicht, je kan het nooit volledig voorspellen maar eens het er is MOET je gewoon naar buiten.

Er bestaan vele, soms eeuwenoude volksverhalen om de dansende bewegingen van het noorderlicht te beschrijven in al haar gedaantes en schakeringen. Gapend naar die open hemel in het midden van de nacht voel ik mezelf héél klein en besef ik dat ik zonet iets wonderlijks heb meegemaakt.


Blij dat ik die koffie koud heb laten worden! 



donderdag 19 mei 2016

Ongerept Zweeds Lapland

Reis je naar Zweeds Lapland, dan beland je ver van de platgetreden paden, in alle rust en omringd door pure natuur. Hier kan je nog terecht voor een ver-weg-van-de-wereld gevoel. Zweeds Lapland is immers lang nog niet te toeristisch uitgebouwd, terwijl de lodges, hotels en chalets die je er kan vinden wél absoluut de moeite waard lonen.

In tegenstelling tot Fins Lapland, vind je hier nog accommodaties omringd door niets dan wildernis. Het is na landing van je vlucht weliswaar eventjes bollen om deze te bereiken, maar eenmaal aangekomen zijn husky’s en rendieren je enige buren. En wanneer die buren je op sleeptouw nemen om de omgeving te verkennen, kom je geen andere mens tegen. Heerlijk is dat!


Zo opent bijvoorbeeld volgende winter de Aurora Mountain Lodge haar deuren nabij het Zweedse dorpje Lannavaara, welke in een straal van 85 km rondom de lodge niets anders dan toendra en taiga heeft. Er is geen enkel ander hotel of lodge te bespeuren in de weidse omgeving. Je zal nooit andere toeristen tegenkomen, een dergelijk afgelegen lodge maakt immers haar eigen trails voor sneeuwscootertochten en huskyritjes. Geen voorgekauwde routes, platgetreden paden of filegolven. Wel puur avontuur in de laatste grote wildernis van Europa.


Als logische gevolg biedt deze onbevolkte streek op meer dan 68º noord dan ook uitstekende kansen op noorderlicht. Er is geen streepje strooilicht te bespeuren, het enige wat je moet doen is naar boven kijken om de mooiste lichtshow van Moeder Natuur te bewonderen. 


Kleinschalige lodges als de Aurora Mountain Lodge zijn vaak familiebedrijfjes. De huiselijke sfeer waait doorheen het hele gebouw. De hele dag door staan er huisgebakken koekjes klaar, verse koffie en warme thee. Doet deugd na enkele uren in de frisse buitenlucht doorgebracht te hebben op een sneeuwscooter of huskyslede! Probeer ook eens het typische Lapse bessensap, de lokale frisdrank bij uitstek. De Zweedse bossen bulken in de zomer van rode bessen, genoeg om een heel jaar lang lekker zoet sap van te voorzien. 
De lokale gidsen kennen de streek op hun duimpje en kunnen je er alle weetjes over vertellen, en de leukste trails uitkiezen. Ook wordt er vaak erg degelijke kledij voorzien om aan activiteiten deel te nemen. De Zweden ondervinden zelf elke winter het nut van kwalitatief materiaal, en dat aangename gevoel geven ze graag door aanhun gasten. Je bent ongetwijfeld op dag één al erg dankbaar voor de donsgevoerde jas, warme wanten en stevige winterboots die je ter beschikking krijgt!

Logeren doe je in comfortabele tweepersoonskamers met privésanitair, of ruime appartementen met 2 slaapkamers, badkamer en woonkamer met  houtkachel. Zo kan je ook als gezin of met een vriendengroepje gezellig samen zijn, in alle privacy en comfort. Niet verschieten als er geen televisie op je kamer is! Het familiegevoel komt hier weer aanzetten: samen een spel spelen, wegzakken in de sofa bij de haard met een goed boek, of een vlotte babbel aan de bar dat is het doel! 
Ook lekker eten hoort erbij. Zorgeloos genieten van een volpension formule, waarbij de Zweedse klassiekers het menu kleuren. Köttbular smaken hier nog beter dan bij de Ikea, en ook verse zalmforel en sappig rendiervlees moet je geproefd hebben. Bereid op grootmoeders wijze, dat is zeker! 


woensdag 11 mei 2016

Een week in de Pinetree Lodge


Hejhej!

Halverwege maart vertrok ik met grote nieuwsgierigheid richting Lapland via Xplore the North. Na een bezoek aan het prachtige ijshotel, werd ik opgehaald door een chauffeur van de Pinetree Lodge, waarna we –na andere Laplandtrippers op te pikken op de luchthaven van Kiruna- de rit inzetten richting onze eindbestemming: de Pinetree Lodge!

Een warm welkom, heerlijke maaltijd en –geloof het of niet!- al heel wat noorderlicht later, installeerde ik me in de husky lodge, die vlakbij de huskykennel gelegen is.


De volgende dagen waren gevuld met spannende activiteiten, zoals een sneeuwscootertocht, een huskytraining met ongelooflijk schattige puppy’s die naast de ervaren honden liepen, cross country skiën, ijsvissen en een interessante sneeuwschoenwandeling doorheen de ongerepte natuur van het witte Lapland…Prachtig!!





En toen kwam hét hoogtepunt van de reis: met een groepje avonturiers ons
eigen hondenspan besturen! Tijdens drie dagen trokken we de bergen in en genoten we van de adembenemende landschappen, de rust, de lieve, speelse honden waar je je onmiddellijk aan hecht, het spectaculaire noorderlicht, de zalig warme sauna, allerlei spelletjes en de leuke groepssfeer. 


Tijdens de breaks en na de dagtochten oefenden we onze survivalskills uit aan half ontdooide meertjes, rivieren en in onze wildernishutten. Echt eventjes helemaal weg van de wereld…Moe, maar heel voldaan kwamen we toe aan de kennel van de Pinetree Lodge en schoven we onze voeten onder tafel voor ons gezamenlijk diner, een waardige afsluiter van de fantastische driedaagse.

      

Onvermijdelijk (genoeg) kwam het einde eraan, ’t was een tiendaagse om nooit te vergeten! Vol wilde verhalen en met een -zeker voor herhaling vatbaar-gevoel keer ik terug; het motto van eigenaar Johan klopt voor de volle 100%: I definitely leave as a friend now!


woensdag 2 december 2015

Road trip in het hoge noorden

Met de wagen rijden in het noorden, in feite is het net hetzelfde als in West-Europa, maar dan met wat minder verkeer. Vele chauffeurs dromen ervan op de verkeersvrije wegen van het noorden te cruisen. Wegen in Scandinavië zijn immers vaak in goede staat en vrijwel leeg. Anderen stellen zich dan weer vragen bij de veiligheid van het rijden op een volledig met sneeuw en ijs bedekte rijweg. Tijd voor opheldering.

Eerst en vooral zijn wagens in het noorden steeds voorzien van spijkerbanden. Een spijkerband is een winterband die is voorzien van metalen spikes, en dankzij deze spikes is er meer grip op wegen met sneeuw en ijzel. Vanaf temperaturen onder 0°C, zijn spijkerbanden dan ook veel efficiënter dan gewone winterbanden. In Zweden, Finland en Noorwegen is het bij wet verplicht om met spijkerbanden te rijden bij sneeuw of ijzel op de weg. Dit gewoonlijk van half november tot half april. Eender waar je binnen deze periode een wagen gaat huren, zal deze dus over spijkerbanden beschikken. Je merkt weinig of geen technisch verschil in rijden met een wagen met spijkerbanden, tegenover winterbanden. Uiteraard wanneer je op sneeuw of ijs rijdt, merk je wel dat je vlot kan verder rijden, en je grip perfect behouden blijft. 

Files zijn een vrijwel onbekend fenomeen in Noord-Europa. Rondom de hoofdsteden kan er in de spits wel eens file ontstaan. Waarschijnlijk ga je hier meer klachten over horen van de lokale bevolking zelf dan door de toeristen, die zijn gewoonlijk wel wat erger gewoon. Een Scandinaviër beschouwt een vertraging van enkele minuten al als extreem druk verkeer. 
Wat couranter voorvalt dan file, is een noodzakelijke stop voor andere weggebruikers, zoals rendierenkuddes of een overstekende eland. Wees alert, een botsing met een eland is in vele gevallen fataal.
De rustige wegen hebben als voordeel dat je ten volle van de uitgestrekte natuur kan genieten. 

Belangrijk om weten is dat je altijd verplicht bent met je lichten aan te rijden. Wanneer iemand naar je toetert of met zijn lichten flikkert, wil dat waarschijnlijk zeggen dat je dit even vergeten bent. Al staat er stralende zon, je rijdt nog steeds met je autolichten aan.


Nog enkele aandachtspunten wanneer je de baan op gaat:

De gemiddelde toegestane snelheid is 50 km/u in stadscentra en bebouwde gebieden. Daarbuiten mag je gewoonlijk 80 km/u rijden in de wintermaanden.

Er wordt rechts gereden.

Het gebruik van de autogordel is verplicht, ook op de achterzetels.

Geef ALTIJD voorrang aan wie van rechts komt, tenzij het duidelijk anders aangegeven staat. Het concept van voorrangswegen komt veel minder vaak voor in Noord-Europa, zelfs wie van een klein zijweggetje aan je rechterkant komt, heeft gewoonlijk voorrang.

Elk voertuig is bij wet verplicht te stoppen bij een zebrapad, wanneer er een voetganger over wil. Ook wanneer er eender welk ander voertuig al gestopt is bij het zebrapad moet jij ook stoppen, ongeacht er een voetganger is of niet!

Het gebruik van een mobiele telefoon achter het stuur is strafbaar.

Wanneer je na je tankbeurt gaat betalen in het tankstation zelf, is het de gewoonte je wagen niet aan de pomp te laten staan, maar deze al een beetje verder aan de kant te parkeren.

Toeteren doe je om een botsing te voorkomen, of om een andere chauffeur te waarschuwen voor een gevaarlijke situatie. Al het andere gebruik van de toeter, bijvoorbeeld uit frustratie of om een bekende voorbijganger te groeten, is niet toegestaan en wordt ook ten zeerste afgekeurd.

Hou er extra aandacht bij wanneer temperaturen rond het vriespunt schommelen. Het dooien en vervolgens terug aanvriezen van ijs, is de gevaarlijkste periode. Matig je snelheid. 

In Finland zijn er voorlopig geen tolwegen. In Noorwegen daarentegen heeft men de nodige ervaring met het gebruik van tolwegen als financiële compensatie voor de bouw van bruggen, tunnels en wegen.

Wees aandachtig op ronde punten, bijvoorbeeld wanneer er twee rijvakken naast elkaar zijn, waarbij het rechtse vak gedwongen de rotonde moet verlaten. Wanneer de baanvakken en opschriften onder een laagje sneeuw liggen, wordt dit er niet eenvoudiger op.

Voetgangers op de openbare weg worden ten zeerste aangeraden reflectoren te dragen. 
Op niet-verlichte wegen of wegen zonder voetpad, is dit zelfs verplicht!

Een alcohol percentage van 0.05% in je bloed, wordt beschouwd als dronken rijden. Denk dus twee keer na voor je een pintje besteld alvorens achter het stuur te kruipen. Dit wordt regelmatig gecontroleerd door middel van wegblokkades en nuchterheidsacties.

Dit alles wetende, is rijden in het noorden best een haalbare kaart. In zowat alle belangrijkste steden en luchthavens zijn er verhuurkantoren. Het is aangewezen op voorhand te reserveren, en je dient sowieso over een krediet kaart te beschikken. Wagenhuur is niet goedkoop in het noorden, met tarieven van gemiddeld € 80 per dag. Wanneer je over een Europees of Zwitsers rijbewijs beschikt, mag je overal met de wagen rijden.

Laat je dus niet tegenhouden, en geniet volop van je road trip! 


woensdag 18 november 2015

Logeren in Abisko - of toch in Björkliden?

De Zweedse dorpjes Abisko en Björkliden bevinden zich langs de zuidelijke oever van het Tornetrask meer, in het uiterste noorden van Zweden, en op een boogscheut van de Noorse grens. De twee dorpjes worden vaak in één adem genoemd, omwille van het extreem goede kansen op noorderlichtobservatie. De vraag die iedere aurora-hunter zich vervolgens stelt, is natuurlijk in welk van beide dorpen hij dan best gaat logeren.  
  
Logeren in Abisko doe je best in het STF of ook wel Turiststation genoemd. Dit is een functioneel hotel gerund door de Svenska Turistföreningen, de Zweedse toeristische dienst. Alle kamers zijn recent gerenoveerd (2013), en beschikken over een eigen badkamer. Het restaurant ‘Kungsleden’ levert maaltijden van hoge kwaliteit. Zo is er een uitgebreid, organisch ontbijtbuffet, van spek met eieren tot verse havermout en huisbereide bessenconfituur. Lunch kan dagelijks als warm buffet in het restaurant, of als picknick wanneer je er een dag op uit trekt. Diner kan als 1- of 3-gangen diner. Porties zijn niet enorm groot, het 3-gangen diner is toch wel aangewezen. De 3 borden die je geserveerd zal krijgen zijn dan weer wel smakelijk gedecoreerd en Scandinavische keuken op niveau. Je kan zelfs opteren voor een bijpassend drankenpakket, met een wijn of biertje aansluitend bij elk van de 3 gerechten.
De algehele sfeer van het hotel is dat van een berghut, met basic gemeenschappelijke faciliteiten zoals de lounge en gescheiden mannen en vrouwen sauna’s. Aan de receptie word je steeds hartelijk te woord gestaan, kan je info over mogelijke activiteiten verkrijgen en ervoor inschrijven, en een warme thermische overall huren.
Op 15 minuten wandelen van het hotel bevindt zich het Aurora Sky Station, bereikbaar via een duidelijk gemarkeerd en verlicht wandelpad. Ook Aurora foto-hunting start vlak aan de voordeur, erg handig. Overdag kan je hier sneeuwraketten en cross-country ski’s huren, er met een gids op uit trekken, bijleren over de Sámi cultuur, of langsgaan in het bezoekerscentrum met allerlei weetjes over de arctische fauna en flora.


Aurora foto-hunting



Een andere optie voor logies is 10 kilometer verderop, in het eerstvolgende gehucht Björkliden, eveneens gelegen aan het Törnetrask meer en dus met even goede noorderlichtkansen als Abisko. In Björkliden bevindt zich het 4* Fjället Hotel met Kappas chalet park er rondom. Het geheel baadt in de bergsfeer van een upscale alpenhotel, maar dan in een rustige, natuurlijke omgeving. Logeren kan in ruime tweepersoonskamers of ingerichte chalets voor 4-8 personen, sommigen met terras of
eigen sauna sauna. In het hotelgebouw zijn 2 gemeenschappelijke sauna’s, in sessies voor mannen, vrouwen of gemengd, voor ieder wat wils. Of je nu in de comfortabele hotelkamers logeert, of in de ruime chalets, je kan steeds terecht in het hotelrestaurant voor alle maaltijden. Er is dagelijks een uitgebreid ontbijtbuffet en warm lunchbuffet. Voor het diner kan je opteren voor een 2-gangen menu, met keuze uit 2 voorgerechten, 2 hoofdgerechten en eventueel een bijkomend dessert. Je kan echter ook à la carte eten. Vanuit een chalet is het maximaal 10 minuten wandelen naar het hotel.

Tegenover het hotel vind je een sportwinkel terug, waar je terecht kan voor een warme thermisch outfit, huur van ski-en snowboardmateriaal, of van sneeuwraketten en langlaufmateriaal. Vanuit het hotel kan je immers onmiddellijk de latten op, Björkliden is immers een alpien ski-gebied. Daarnaast vertrekken er uiteraard ook cross-country skiroutes vanuit het hotel. Ook advies over het skigebied en wandelpaden kan je in de sportwinkel verkrijgen, net als een wandelkaart van het gebied. Om een skipas aan te schaffen dien je eerst even naar beneden te skiën, aan de voet van de liften kan je deze aankopen, voor een halve dag, volledige dag of langer.
Ook vanuit Björkliden kan je deelnemen aan de aurora foto-hunting en een bezoek brengen aan het Aurora Sky Station. In dat geval worden er transfers voorzien van Björkliden naar Abisko en terug. Dat gegeven maakt activiteiten weliswaar iets prijziger. 

Aurora Sky Station

Kortom, in beide hotels zit je zeker en vast goed voor noorderlichtobservatie, je kan immers steeds de deur achter je dichtrekken, een wandelingetje maken, en je bevindt temidden van de natuur met weidse blik op de nachtelijke hemel. welk hotel je voorkeur geniet, is zelf te bepalen.  

maandag 2 februari 2015

Hoogseizoen voor wintertrekking

Op 20 – 21 – 22 februari is het weer zover. De ‘Rovaniemi 150’ vindt opnieuw plaats. Deze unieke race gaat dwars door de Finse natuur, rond Laplands hoofdstad Rovaniemi.
Bij temperaturen tot -30°C moeten de deelnemers een route van 150 kilometer lang afleggen, te voet, met de fiets of op cross-country ski’s. Dat alles binnen een termijn van 42 uur.

Het 150 kilometer lange traject bestaat uit een aaneenrijging van eenrichtingswegen, winterwegen, zomerpaden, single tracks, wandelpaden en bevroren meren en rivieren. De hele route wordt gemarkeerd met paaltjes, linten, en reflecterende tape. Zo hoeven de deelnemers slecht minimaal met gps in de hand de route te zoeken. OP regelmatige afstand van elkaar bevinden zich checkpoints. Hier worden de tussentijden van alle reizigers geregistreerd, en is een kampvuur, basis schuilplaats en water voorzien. Alle deelnemers moeten volstrekt zelfvoorzienend zijn. Indien je tijdens de race hulp van buitenaf aanvaard, ben je onherroepelijk gediskwalificeerd.
Inschrijven kan als individuele deelnemer of in duo mits betaling van het inschrijvingsgeld van respectievelijk € 250 en € 350. 42u lang afzien heeft dus zijn prijs.
Mindervalide atleten mogen gratis inschrijven.

150 kilometer te voet, met de fiets of op ski’s, het klinkt hard. Toch is de Rovaniemi150 slechts een initiatie op de andere winter races. Ervaring in winter races is immers niet vereist, en daarom is het vaak de ‘primeur’ van vele winter atleten, alvorens door te stromen naar de nog extremere trails. De Rovaniemi150 stelt echter wel als voorwaarden dat je al deelgenomen hebt aan een marathon, een lange-afstandsrace of een lange winter trekking in berggebied. Ook is het ten zeerste aangeraden reeds kennis gemaakt te hebben met bivakkeren in winterse omstandigheden. Toch niet helemaal voor rookies dus!

De Rovanimie150 is een kwalificatie manche voor de Iditarod Trail Invitational, één van de ruigste winter races ter wereld. Deze race met huskysledes gaat over een route van maar liefst 1600 kilometer dwars doorheen het desolate binnenland van Alaska, van Anchorage naar de Bering zee. Dat is voor de échte outdoor freaks.

Outdoor liefhebbers moeten gelukkig niet onmiddellijk marathons gaan lopen om ook een pure wildernis ervaring mee te maken.
Ook voor avonturiers met een gewone basiscondities of sportievelingen met voorliefde voor trekking zijn er de nodige haalbare alternatieven.
Zo kan je in Fins en Zweeds Lapland terecht voor prachtige meerdaagse huskytrekkings. Met je eigen huskyteam ga je van de ene shelter naar de andere, geen elektriciteit of stromend water, wel een ongerept wildernisgevoel. De nodige affectie van huskies krijg je er gratis bij.
Ook op cross-country ski’s of sneeuwraketten kan je de Finse taiga of Zweedse bergkammen gaan opzoeken. Al je bagage gaat in de pulka die je achter je aan trekt, puur natuur en een intens fysieke tocht volledig op eigen kracht.
Kleinschalige organisaties zoals Xplore theNorth specialiseren zich in dergelijke reizen, onder professionele begeleiding.


En wanneer je deze trekkings vlot overleefd hebt, kan je je inschrijving voor de Rovaniemi150 in overweging nemen! 

donderdag 15 januari 2015

Een Aurora Melijokk avond in Abisko

Een Aurora wat?? Dat gaat sowieso even door je hoofd bij het lezen van deze titel.
Zweeds mag dan wel een Germaanse taal zijn, met de nodige linken met het Nederlands, het woord ‘Melijokk’ valt daar in ieder geval niet onder!
Ter illustratie: Hallo wordt hallå, een stadhuis is een stadshus en het noorderlicht is het norligt ljus.
Maar melijokk? Daar valt weinig uit af te leiden. Het aurora borealis speelt een rol, zoveel is dan toch zeker!

Hoe gaat een Melijokk avond dan juist in zijn werk? En waarom in Abisko?
Het antwoord op die laatste vraag is eenvoudig. Abisko is immers dé beste plaats in Europa om het aurora borealis te bewonderen. Gelegen op meer dan 68° noord ligt dit dorpje in het midden van de band met noorderlichtactiviteit, waar de hoogste frequenties van noorderlicht gemeten worden.
De omringende bergketens vormen een natuurlijke barrière tegen de wolken, met als gevolg dat Abisko vaak een wolkeloze hemel heeft. De ligging aan de oever van het 70 kilometer lange Törnetrask meer zorgt voor een uitgestrekte blik op oneindig. Resultaat, gemiddeld 2 op de 3 nachten kan er noorderlicht gespot worden vanuit Abisko.

Een Aurora Melijokk avond gaat van start rond 19u30, waarbij je in je hotel in Abisko of Björkliden - 15 kilometer verderop - wordt opgehaald door je gids met de minibus. Deze brengt je naar een centraal verzamelpunt, waar je voorzien wordt van een warme thermische overall en winterboots. Zo kan je in alle warmte en comfort van je avond genieten. Je wil immers geen kou lijden en naar je warme bed willen vluchten, wanneer de hemel boven je ontploft van kleurrijk noorderlicht! Eenmaal warm uitgedost, neem je een plaats in de handgemaakte slede van gids Roger. Je kan je installeren op een rendiervel en je voorbereiden op een avondlijke rit. Roger start de sneeuwscooter en je slede volgt zijn slingerende pad richting het Törnetrask meer. In hartje winter is zelfs dit enorme meer volledig bevroren. Bestemming is een mobiel vissershutje in het midden van het meer. Je raadt het al, deze heet een melijokk. In Lapland transporteren vissers dergelijke houten hutjes naar het midden van het meer van zodra het ijs voldoende dik bevroren is. Vanop het meer bevinden ze zich dan op de beste plek om ook in de winter de visvangst te kunnen verder zetten. Wanneer de lente er aankomt en de ijslaag dunner wordt, gaan ze de melijokk opnieuw op een slede achter de sneeuwscooter hijsen, en naar de vaste grond transporteren. In de zomermaanden dient het dan wederom als uitvalsbasis om te vissen vanop de oever.

In de avond speelt er zich aan het sterrenfirmament echter een boeiender schouwspel af dan vissen. Je weet immers maar nooit waar en wanneer het noorderlicht zal opduiken. De hemel afspeuren is de boodschap. Met een lange sluitertijd van je spiegelreflexcamera kan je het noorderlicht al waarnemen nog voor je het met het blote oog kan zien. Je statief meenemen is dan ook een must! Gids Roger geeft de nodige tekst en uitleg over het noorderlicht, de omgeving, aurora fotografie en alle Lapse gebruiken die je maar wil weten. Het vuurtje wordt aangemaakt, water wordt opgewarmd, een lichte snack wordt voorzien en de spanning stijgt.
En wanneer het noorderlicht boven je hoofd verschijnt, sta je in het midden van een meer, omringt door grillige bergtoppen, aan een houtvuurtje met een warme kop thee in je handen. Dát is een aurora melijokk avond in Abisko!


Wanneer het lichtspel van groen, paars en rood boven je hoofd begint te verzwakken, en de geheugenkaart in je fotocamera vol begint te raken, wordt de slede klaargemaakt voor de terugrit. Roger zet je netjes af voor je hotel, en je zal nooit meer vergeten wat melijokk betekent. Een vertaling naar het Nederlands? Geen idee…



donderdag 25 december 2014

Slim vliegen naar Zweeds Lapland

Vluchtverbindingen naar Lapland kunnen sterk variëren. Met bepaalde verbindingen vlieg je erg vlot in +-7u tijd van Brussel of Amsterdam naar een luchthaven hoog boven de poolcirkel.
Om naar Lapland te vliegen moet je minimaal 2 vluchten nemen. De eerste gaat van Amsterdam, Brussel of Düsseldorf naar de hoofdstad van één van de Scandinavische landen, meestal Stockholm of Helsinki. De tweede vlucht is een binnenlandse vlucht, ofwel vanuit Stockholm naar een luchthaven in Zweeds Lapland, ofwel vanuit Helsinki naar je eindbestemming in Fins Lapland.

De kleine Lapse luchthavens worden echter niet al te vaak aangevlogen, en dikwijls is er op een luchthaven als Kiruna of Ivalo, slechts 1 of 2 aankomsten per dag. Zowel de locals, die voor business of privéredenen over en weer vliegen naar de hoofdstad, als de toeristen bezetten deze vluchten. Beschikbaarheden zijn soms erg krap, en vluchtprijzen schieten bliksemsnel de hoogte in.
Wie zijn vliegreis is gestart in West-Europa, dient vaak de vlucht met latere aankomst in Lapland te boeken, omdat je anders simpelweg je connectie niet haalt in Stockholm of Helsinki. Nochtans, de vlucht met vroegere aankomst in Lapland is vaak opmerkelijk goedkoper!

Gelukkig is er voor elke probleemsituatie een oplossing.
Om gebruik te maken van de voordelige verbinding én vroeger op je Laplandbestemming aan te komen, kan je simpelweg de avond voordien al vliegen richting Stockholm. Daar breng je een heerlijk nachtje door in alle comfort, in het Clarion Arlanda Aiport Hotel.
Feit, de hotelovernachting kost ook centen, maar vaak komt dit op hetzelfde bedrag uit als de hele vliegreis pas een dag later uit te voeren. Bovendien sta je de volgende dag al rond de middag met je voeten in de sneeuw en je neus in de pure Lapse buitenlucht. Je maakt de transfer naar je verblijfsplaats bij daglicht en kan volop van de omgeving genieten, in plaats van pas rond 18u te landen in Lapland, in het donker naar je hotel of lodge te gaan en een laat diner te nemen.
Planningsmatig is een avondvlucht nemen best haalbaar, je vliegt rond 20-21u en kan dus tijdig de luchthaven bereiken.
Logeren in een luchthavenhotel klinkt niet als de meest trendy nacht. Dat is echter het Clarion Arlanda Airport Hotel buiten beschouwing gelaten. Hier wil je maar al te graag een nachtje doorbrengen om je vakantiegevoel aan te wakkeren.

Eerst en vooral is de bereikbaarheid van het hotel een droom. Vanuit de Skycity van Arlanda airport, de connector tussen terminal 4 en 5, kan je recht de receptie van het hotel inwandelen. De vluchten vanuit West Europa gaan steeds via terminal 5, en de binnenlandse vluchten naar Lapland vanuit terminal 4, dat valt mee! Geen gedoe met transferbusjes of ondergrondse treintjes om je hotel te bereiken dus. Wil je je bagage niet achter je aan trekken, geef dan bij check-in op je luchthaven van vertrek aan dat ze deze een nacht in bewaring mogen houden in Stockholm Airport. Deze wordt dan de volgende ochtend automatisch op je vlucht naar Lapland geplaatst. En neen, deze gaat niet standaard verloren. Wel kan je licht gepakt met enkel je handbagage aan je welverdiende vakantie beginnen. Wil je nog wat contact houden met het thuisfront, of heb je nog een aantal zaken af te handelen, log dan rustig in op de gratis WI-FI van het hotel. Steekt er nog een late-night hongertje de kop op, dan is er de 24/24 beschikbare room service.

De kamer die je zal bezetten beschikt over een comfortabel tweepersoonsbed van 160 cm of twee aparte bedden van 105 cm, een led TV, opbergruimte en luxueus privésanitair. Dat alles in een modern interieur.
Om de avond door te brengen kan je genieten van een hapje in het restaurant op de 12e verdieping, met zicht op de runway en de zonsondergang. Daarnaast is er de ‘Living Room’, waar een relaxe sfeer hangt en het aangenaam de avond afsluiten is  met een drankje.

Na je eerste nacht op Scandinavische bodem wacht een smakelijk ontbijtbuffet. De geur van vers gebakken brood komt je tegemoet wanneer je de ontbijtruimte gaat opzoeken. Het aanbod is uitgebreid: yoghurt, beleg, kazen, vers fruit, muesli, .... Een eitje in de ochtend kan hardgekookt, als omelet, roerei, of wat je maar wil. Het ontbijt wordt geserveerd van 5u tot 9u30, en zelfs langer in het weekend.

Wil je ’s morgens zo vlot mogelijk uitchecken, laat dan tijdens je verblijf even aan de receptie weten dat je gebruik wenst te maken van de express check-out. Je hoeft dan ’s morgens enkel je sleutel in de check-out box te deponeren en kan naar je gate wandelen. Had je nog een openstaande rekening van room service of minibar, dan ontvang je deze per e-mail.

Een reis naar Lapland is en blijft een unieke onderneming, en dankzij een overnachting het Clarion Arlanda Airport Hotel kan je je reistijd optimaliseren en rustig de vakantie starten. Voor laat-boekers zijn krappe beschikbaarheden op de vluchten naar Lapland op deze manier vlot opgelost. Enjoy!  

dinsdag 14 oktober 2014

Wat je nog niet wist over de Sámi

De Sámi liggen aan de oorsprong van de hele Scandinavische bevolking

Rond 11000 voor Christus smelten de Europese gletsjers vanaf de kustgebieden richting het binnenland, en de mens volgde. Het leven was hard gezien het arctische klimaat, maar de Sámi pasten zich aan hun omgeving aan. Ze kleedden zich in dierenhuiden en onderhielden een nomadische levensstijl, leefden in tipi-tenten en joegen op rendier, beer, eland, konijn en bever. Ook visvangst zorgde voor een mooie voedselvoorziening met zeehond en walvis aan de kust, en zalm en baars in het binnenland. Dat alles aangevuld met bosbessen.


Alles draait rond…rendieren!

Rendieren vormen het middelpunt van de Sámi cultuur. Voor duizenden jaren werd in het wild op deze dieren gejaagd, met zelfgemaakte wapens en vallen. Later werden de dieren gehoed in kuddes, en worden hun natuurlijke vijanden door de herders gecontroleerd. Vandaag de dag hoeden de Sámi nog steeds hun kuddes, die wel vrij in de natuur rondzwerven. Een herder herkent zijn kudde aan de insnijding in het oor van zijn dieren. 



In totaal, 100 000 Samen

Het merendeel van de Sámi, zo’n 50 000, wonen in Noorwegen. De overigen bevinden zich in Zweden, Finland en Rusland. Ongeveer 20 000 van hen spreken Samisch. Er bestaat geen Samische standaardtaal. Het gesproken Samisch kent vele, sterk verschillende, varianten verdeeld over een aantal aparte talen. Het Samisch is verwant aan het Fins en Ests en behoort tot de Finoegrische taalfamilie.




Sámi = democratie

Tegenwoordig is er zowel in NoorwegenZweden als Finland een Sámi parlement, het ‘Sameting’, dat bij de nationale overheden van de staten waaronder Lapland ressorteert, inspraak heeft in zaken die de Samen en hun woongebied betreffen.


Festivalitis

Heel karakteristiek is de Sámi muziek met het zingen van de ‘yoik’. Het zijn a cappella liederen gewoonlijk traag gezongen met emotionele teksten, zowel vrolijk, verdrietig als melancholisch. Op de vele festivals worden de verschillende Sámi gebruiken uitgebreid gevierd, bijvoorbeeld bij de lentemigratie van de rendieren richting de kust.

Rond de nationale dag van de Sámi, op 6 februari, wordt er telkens een festival georganiseerd gedurende een hele week. De week zit gevuld met activiteiten: rendierenrace, Sámi markt, kampioenschap lasso werpen, tentoonstellingen, en natuurlijk, muziek. 
In 2015 gaat het festival door van 1-9 februari in Tromso. 


Fashionably Sámi

Het authentieke kledingstuk is de Gakti, gemaakt van rendierleer en pezen. Tegenwoordig worden ook wel wol, katoen of zijde gebruikt. De boots worden van rendierleer en bont vervaardigd. Typisch is de gekrulde, opstaande tip. Daarnaast is de versierde riem met mes van rendiergewei een must bij de Sámi outfit. De versieringen, kleuren en patronen in de kledij tonen aan waar een persoon vandaan komt, of hij getrouwd is, en soms zelfs tot welke specifieke familie deze hoort. 

woensdag 1 oktober 2014

Verhuis eens een stad

Wat als de funderingen van je stad beginnen te verzakken?
Geen paniek, verhuis gewoonweg de hele stad!

Dit staat het mijnstadje Kiruna te wachten. Kiruna is de meest noordelijke stad in Zweden, gelegen boven de poolcirkel op 67° noord. Het stadje dankt haar bestaan aan de lokale ijzerertsmijn, ’s werelds grootste ondergrondse mijncomplex. Het is het economische hart van de regio, dat al meer dan 100 jaar lang de grote meerderheid van de stadsbevolking tewerk stelt.

De exploitatie van de mijn maakt nu de verhuis van de stad Kiruna noodzakelijk. Een gedeelte van de funderingen van de stad is gaan barsten en staat op punt van instorting. Daarenboven wil het lokale mijnbedrijf dieper gaan graven, om nog 800 miljoen ton ijzererts te kunnen ontginnen.


Een project op grote schaal met hallucinante cijfers

De hele stad zal 3 kilometer oostwaarts verplaatst worden. In totaal zullen 23 000 inwoners moeten verhuizen, met letterlijk hun hele hebben en houden, huis inclusief. Sommige gebouwen zullen afgebroken worden en heropgebouwd op hun nieuwe locatie. Je zou het kunnen vergelijken met Ikea meubilair. Dit zal bijvoorbeeld het geval zijn voor de authentieke, historische kerk van Kiruna. Deze werd gebouwd in 1912 en is Zwedens grootste houten bouwwerk. In 2001 ontving het nog de prijs van mooiste gebouw in heel Zweden.

Een stad verhuizen is hele opgave die een hele boel actoren omvat: stedenbouwkundigen, architecten, landschapsontwerpers, biologen, bouwkundig ingenieurs, bouwvakkers, sociaal antropologen… Het is ook een klus die je niet in 1 keer klaart. Er zal minstens 20 jaar over gaan om de hele stad te verplaatsen. Sommigen hebben het zelfs over 40 tot 50 jaar. Het stadscentrum en de winkelstraat zouden afgerond moeten zijn in 2018.

Dan hebben we het nog niet gehad over de immense kost van een dergelijk project. Het mijnbedrijf spendeerde al een dikke 4 biljoen Zweedse Kronen aan het project, en voorziet nóg een 7,5 biljoen. Zij kopen onder andere de huizen van de inwoners op, zodat de inwoners zelf een nieuwe thuis kunnen kopen in het ‘nieuwe’ Kiruna.


Een tweede kans tot ruimtelijke ordening

Eerlijk gezegd, Kiruna is vanuit toeristisch oogpunt niet bepaald de meest inspirerende Zweedse stad. Los van de kerk zijn er niet te veel opmerkelijke gebouwen of locaties te vinden. De hele verhuis betekent een enorme opportuniteit voor stedenbouwkundigen om Kiruna opnieuw te ontwerpen volgens de meest recente inzichten. Het stadsbestuur heeft dan ook een ontwerpwedstrijd georganiseerd, die werd gewonnen door het project ‘Kiruna 4 Ever’, door White Arkitekter AB.  

En wat met de inwoners van Kiruna? Hoe voelen zij zich bij het verlaten van hun oude vertrouwde hoekjes en straatjes? Allemaal prima! Ze zijn best tevreden met de verhuis. Ze ontvangen immers een mooie prijs voor hun woning, en kunnen verhuizen naar een stad met alle moderne, spiksplinternieuwe faciliteiten met oog voor duurzame ontwikkeling, en de nodige infrastructuur voor ontspanning, cultuur en sport. En de boost voor het lokale toerisme er nog bij!


Kiruna luchthaven is het startpunt van de meeste reizigers naar Zweeds Lapland. Ook de reizen met Xplore the North naar het ICEhotel van Jukkasjärvi, de Pinetree Lodge, en Abisko starten in Kiruna. Of neen, binnenkort starten deze in ‘nieuw’ Kiruna! 

donderdag 28 augustus 2014

De Zweedse keuken: er is meer dan gehaktballetjes!

Eén van de beste extra’s wanneer je naar Zweden reist is zeker en vast de lokale keuken. Volledig vers, en van hoge kwaliteit, maar het merendeel van de namen van de ingrediënten en gerechten kan je niet eens uitspreken. Zweden weer achterlaten is steeds met een volledig voldaan gevoel van je appetijt.

De Zweedse gehaktballetjes die overal ter wereld in de Ikea worden aangeboden zijn alom bekend. Doch is zoveel meer dan enkel ‘Kottbollar’.

rendiersteak met puree en bosbessen
De Zweedse keuken kan niet besproken worden zonder bessen te vermelden. Er is geen enkele kans dat je geen gerecht zal eten dat gedecoreerd is met rode bosbessen. Enkel vindbaar in Lapland, zijn deze besjes een basis ingrediënt in de Scandinavische medicinale thee en bij elk ontbijtbuffet geserveerd in Zweden.

Rendier en elandenvlees moet je sowieso proberen. Deze zijn overheerlijk in combinatie met bospaddenstoelen. Rendiervlees werd geïntroduceerd door de Sámi, en maakt sinds eeuwen deel uit van de Zweedse eetcultuur.

Uiteraard is er een enorme variatie aan vis, van arctische forel tot kreeft en ‘Kalix Löjrom, bekend bij de kaviaar liefhebbers als ‘het goud van het noorden’. Deze wordt bijvoorbeeld geregeld geserveerd bij de Nobelprijs uitreiking.

Smörgåsbord

Dan heb je natuurlijk nog Smörgåsbord. Dit is een typisch Zweedse maaltijd, geserveerd als buffet met een variëteit aan warme en koude gerechten. Brood, boter en kaas zijn de basics. Normaal start je met de koude hapjes, die vaak haring, zalm en palingerechten omvatten. Vervolgens ga je verdere met andere koude, en ook warme gerechten. Ook desserd kan in de vorm van Smörgåsbord!





Ben je op zoek naar een verblijf in Zweden met een uitstekende lokale keuken, overweeg dan zeker de huisbereide keuken van de kleinschalige Pinetree Lodge, het klassevol ICErestaurant in Jukkasjärvi, of de traditionele gerechten van het restaurant in het Abisko Mountain Station.
Eet smakelijk! Dat wordt ongetwijfeld een succes in Zweden!