maandag 14 juli 2014

Ook de UNESCO vindt Lapland prachtig

De lijst is ellenlang, wie houdt het nog bij. Maar toch, de waarde van een benoeming tot ‘UNESCO werelderfgoedsite’ mag niet onderschat worden. Het betreft immers stuk voor stuk locaties over de hele wereld die van onschatbare waarde zijn voor de humaniteit. 
De UNESCO (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization) moedigt de identificatie, bescherming en bewaring van dit cultureel en natuurlijk erfgoed aan, zowel bij de overheden als bij de lokale bevolking zelf. Een benoeming van een locatie tot werelderfgoed, heeft dan ook het voordeel tot verplichte instandhouding van het erfgoed door de huidige en alle volgende generaties.

Lapland is als streek één van de veertien Zweedse werelderfgoedsites op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO, sinds 1996. Een bijzonderheid is de erkenning als combinatie van natuur-en cultuurerfgoed.

Het gebied bestaat uit 940 000 hectare, en omvat vier nationale parken: Muddus, Sarek, Padjelanta en Stora Sjöfallet, en twee natuurreservaten: Sjaunja en Stubba. Het gevarieerde landschap is gevormd door bergketens, gletsjers, hoogvlakten, oerbossen, taiga en toendra, bergmeren en een uitgebreide fauna en flora met bedreigde soorten.

Lapland werd opgenomen als werelderfgoedsite om verschillende redenen. De regio is van bijzondere universele waarde omwille van de lopende ecologische, geologische en biologische processen. Daarnaast is de variëteit aan natuurlijke fenomenen enorm, en is de natuur zeer divers met onder andere een populatie van ongeveer 100 bruine beren en alpiene flora.

Op cultureel vlak is Lapland van waarde dankzij de aanwezigheid van de Sámi sinds de prehistorie. Het is de grootste regio in de wereld met een voorvaderlijke manier van leven gebaseerd op de seizoensafhankelijke trek van kuddes rendieren tussen bergen en vlakten. De Sámi bewaren alle traditionele waarden met betrekking tot rendierhoeden, houthakken, vissen en jagen. 




Ziezo, alweer een extra motivatie om Lapland van je lijstje te schrappen. Als de UNESCO er vol van is, dan moet het wel waar zijn!

dinsdag 8 juli 2014

'Fika', een Zweedse kop koffie

Ze vertalen het niet graag, de Zweden… Een fika, dat is een fika. Ga je het vertalen, dan verlies je de betekenis en wordt het een platvloerse koffiepauze. Het is gegarandeerd één van de eerste woorden Zweeds die je zal leren, na hej (hallo) en tack (dankjewel).

Het is veel meer dan zomaar koffie...

Het is een sociaal moment, een gegronde reden om te pauzeren en om een moment ‘quality time’ uit te trekken. Fika kan eender wanneer, in de ochtend, de namiddag of de avond. Het kan thuis, in je hotel of lodge, gezellig bij de open haard of onderweg bij een kampvuur. Met vrienden, familie, collega’s of met iemand die je nét hebt ontmoet. 1x per dag of meerdere keren, het kan allemaal.



Fika gaat hand in hand met zoetigheid. Kaneelgebakjes, huisgebakken cake, krokante koekjes. Geen verassing dat de Zweden bij de hoogste consumenten van koffie en gebak ter wereld horen. Of beter gezegd, in Zweden weten ze de goede dingen des levens te erkennen!


Ga je in het Zweedse hoge noorden op safari met de huskyslede of sneeuwscooter, of plan je een winterwandeling met sneeuwraketten of cross-country ski's, dan hoort een fika onderweg daar sowieso bij. Een kampvuur maken in de sneeuw, koffiepot erop, lekker opwarmen bij het knetterende houtvuur, en smullen van een Zweedse lekkernij. Kortom, het top moment van elke dag. 



Ook zin gekregen in kaneelbroodjes?

Ingrediënten voor het deeg
250 gram zelfrijzend bakmeel
snufje zout
90 gram roomboter in kleine blokjes gesneden
165 ml melk
Bloem om het werkblad te bestuiven

Ingrediënten voor de kaneelvulling
60 gram roomboter (zachte boter op kamertemperatuur)
2 eetlepels lichtbruine basterdsuiker
1 theelepel kaneel

Ingrediënten voor het glazuur
125 gram gezeefde poedersuiker
1 eetlepel kokend water

Werkwijze voor het deeg
Verwarm de oven voor op 200° C.
Zeef het meel en het zout in een kom. Doe de blokjes boter erbij.
Snijd met twee messen of met een deegkneder de blokjes boter door het bakmeel.
Maak een kuiltje in het midden van het meel-botermengsel en voeg de melk toe.
Meng alles met een pollepel tot een zacht deeg.
Strooi wat bloem op het werkblad of het aanrecht.
Stort het deeg op het werkblad. Kneed het deeg totdat het glad van structuur is.
Bestuif het werkblad nogmaals met bloem en rol het deeg uit tot een lap.
De lap moet ongeveer 5 mm dik zijn en ongeveer 25 cm lang en 40 cm breed zijn.

Werkwijze voor de vulling
Meng de zachte boter, basterdsuiker en kaneel met een vork tot een luchtige crème.
Verdeel het mengsel met een spatel gelijkmatig over de lap deeg.
Rol de deeglap vanaf de langste kant op. Snijd de deegrol in schijfjes van ongeveer 3 cm.
Leg de rolletjes op een met bakpapier beklede bakplaat. Houd ongeveer 3 tot 4 cm afstand tussen de schijfjes. De schijfjes zullen tijdens het bakken flink rijzen.
Bak de kaneelbroodjes in 20-25 minuten goudbruin op 200° C.
Laat de broodjes afkoelen na het bakken.

Werkwijze voor het glazuur
Doe de poedersuiker in een kommetje. Voeg hier een eetlepel kokend water bij.
Roer goed totdat er een glanzend mengsel ontstaat.
Besprenkel de afgekoelde broodjes met het glazuur. 


Niet te vergeten:
Een heerlijke kan koffie van verse koffiebonen opgieten. 


In de wintermaanden zijn de kaneel broodjes ook héérlijk lauwwarm.
Smakelijk!

dinsdag 1 juli 2014

zomer in het noorden

Het is moeilijk te geloven maar ook boven de poolcirkel wordt het stilaan zomer. Eind april liggen de uitgestrekte vlaktes en bossen nog bedekt onder een witte laag sneeuw. Wanneer de zomer dan eindelijk in het Hoge Noorden aankomt, krijgen de oneindige groene dennenbossen en spiegelgladde meren een nieuw bruisend leven.

In West-Europa smullen we ervan, terwijl ze boven de poolcirkel zo overvloedig aanwezig zijn en als ‘standaard’ beschouwd worden. Sappige rode en paarse bosbessen kleuren elke kom ontbijtgranen en vullen de potten confituur waar je de hele winter van kan smullen. Ook de goudgele  bramen kan je in de zomer naar hartenlust plukken, verkopen en verorberen.




Ervaar de uitgestrekte wildernis, de pure buitenlucht en voel je één met de natuur. De nodige wandelpaden doorkruisen de Lapse bossen en de routes zijn voorzien met uitgeruste wildernishutten onderweg, sommige mét sauna. Doe zoals de lokale bevolking en probeer je avondmaaltijd bij elkaar te vissen. Roeibootjes zijn vaak te huur of gewoonweg te gebruiken, en een visvergunning, als deze al nodig is, kan je bij de meeste lokale agentschappen of nationale parken simpelweg aanvragen.

Vanaf je boven de poolcirkel bent zie je de zon zelfs om 12 uur ’s nachts boven de horizon staan. Dit in de periode van begin juni tot begin juli. Vanuit een wildernishut geniet je van de ideale combinatie van de innemende stilte met de revitaliserende zonnestralen van de middernachtzon. Een schitterende opkikker voor je humeur en een prima verpozing voor ons drukke gehaaste leventje. Maar breng wel je oogmasker mee, want ook slapen is nodig voor lichaam en geest.



Adrenaline junkies kunnen in Lapland ook aan hun trekken komen, met wildwater rafting, smalle rivierafvaarten per kayak en mountainbiken op Finlands hoogste heuveltoppen. Voor gezinnen vallen fietsen, kanovaren,  en paardrijden beter in de smaak.  Natuur-en dierenliefhebbers komen vlot aan hun trekken want vogels en dieren kunnen vanuit een wildernishut in het woud eenvoudig gespot worden. Wat je ook doet, vergeet je fotocamera niet!

Er is een tijd om uit te rusten en die heet ‘de winter’. Maak het beste van je tijd in het Hoge Noorden in de zomer.